Κοίμησις

Σχολιάστε

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός / http://lukasvasilikos.com

[Δημοσιεύθηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό Φρέαρ, 7/1/2022]

 

Κράτα τὸ νοῦ σου στὸν ἅδη καὶ μὴν ἀπελπίζεσαι
Ἅγιος Σιλουανὸς

 

Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ δὲν ζοῦν. Ἀδιάλειπτα ἀμύνονται καὶ ἀδολεσχοῦν. Βολεύονται ὑπαρξιακὰ στὸ ἀνερμάτιστο. Ἐπενδύουν διαρκῶς στὸν ναρκισσισμό, τὴν ἀδιαλλαξία καὶ τὴν εἰρωνεία. Ἡ ταπεινοφροσύνη εἶναι γι’ αὐτοὺς λέξη ἄγνωστη. Παγιδευμένοι καθῶς εἶναι στὶς βεβαιότητες τους ἀποτρέπουν μὲ κάθε τρόπο τὴν ἀνάδυση τοῦ ζείδωρου.

Ἡράκλειο, 5 Ἰανουαρίου 2022

Γ. Μ. Βαρδαβᾶς

Νικήτας Σινιόσογλου, Ο καρπός της ασθενείας μου (δυο αποσπάσματα και δυο αφορισμοί)

Σχολιάστε

Νικήτας ΣινιόσογλουΟ καρπός της ασθενείας μου: Δοκίμιο με σάρκα και οστάεκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2021, ISBN: 978-618-5461-29-4.

Το βιβλίο της χρονιάς! Η γραφή του Σινιόσογλου καθηλώνει! Η εξέλιξη της σκέψης του ενθουσιάζει και τον πλέον απαιτητικό αναγνώστη. Μάστορας του δοκιμίου, πολυπρισματικός, πολυπράγμων διαπλέκει αρμονικά πολλά και – φαινομενικά μόνο- ετερόκλητα στοιχεία. Πρόκειται οιονεί για την «συνέχεια» της «Λεωφόρου ΝΑΤΟ», μόνο που εδώ ο Σινιόσογλου είναι καταιγιστικός! Ένα βιβλίο στο οποίο ο αναγνώστης επανέρχεται ξανά και ξανά. Μην το χάσετε!

***

Αποσπάσματα από το βιβλίο: 

1

Το δωμάτιο μου στο σπίτι όπου μεγάλωσα γίνεται μικρότερο κάθε φορά που το επισκέπτομαι μετά από καιρό. Οι χώροι όπου ζήσαμε μικραίνουν καθώς μεγαλώνουμε, ώσπου χώνονται σ’ ένα σπιρτόκουτο της μνήμης – οι τόποι που άλλοτε ήταν η ευρύχωρη κρυψώνα και μαζί η επικράτεια προς εξερεύνηση. Εκ φύσεως νιώθουμε ότι τα πράγματα ολοένα ασθενούν, ώσπου μοιάζουν έτοιμα να χάσουν ολοσχερώς την υπόσταση τους· εξού ενδεχομένως η σαγήνη που ασκεί η μινιατούρα, ένας ελαφρώς γελοίος τρόπος να συλλέγει κανείς έσχατα σημεία της ζωής, κι όταν ακόμη ο κατ’ ουσίαν αφανισμός τους παραμένει αναπότρεπτος.

Νικήτας ΣινιόσογλουΟ καρπός της ασθενείας μου: Δοκίμιο με σάρκα και οστάεκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2021, σελ. 28.

2

Ο κόσμος απαιτεί απαντοχή, αρετή που τιμάται με λόγια και μνημεία. Αλλά είναι ο κόσμος πάλι που στραγγίζει κάθε καρτερία – ηδονίζεται λοιπόν να εξαντλεί την αρετή που μας υποβάλλει.

Νικήτας ΣινιόσογλουΟ καρπός της ασθενείας μου: Δοκίμιο με σάρκα και οστάεκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2021, σελ. 12.

***

Δυο αφορισμοί: 

Ι

[…] Ο άνθρωπος δεν κάνει άλλο απ’ το ν’ αλλάζει κι ενίοτε βαφτίζει αλλαγή τις απώλειες του.

Νικήτας ΣινιόσογλουΟ καρπός της ασθενείας μου: Δοκίμιο με σάρκα και οστάεκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2021,σελ. 23.

ΙΙ

[…]Οι αληθινοί σωτήρες μας περιθάλπουν κι όταν αποσύρονται ακόμη, γιατί ενώ μας αποδιώχνουν βυθιζόμαστε εντός τους.

Νικήτας ΣινιόσογλουΟ καρπός της ασθενείας μου: Δοκίμιο με σάρκα και οστάεκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2021,σελ. 39.

Αναγνωστική ανασκόπηση 2021

Σχολιάστε

Ο χρόνος μας είναι δυστυχώς πολύ περιορισμένος λόγω πολλαπλών υποχρεώσεων. Εξ ου και μειώθηκαν αισθητά οι αναρτήσεις μας. Όπως κάθε χρόνο η τελευταία μας ανάρτηση είναι αφιερωμένη στα βιβλία που ξεχωρίσαμε μέσα στη χρονιά:

1. Δημήτρης Κανελλόπουλος, Ο θάνατος του αστρίτη και άλλες ιστορίες, εκδόσεις Κίχλη, β’ έκδοση, Αθήνα 2020.

[Για το βιβλίο έχουμε γράψει εδώ].

 

2. Κώστας Ακρίβος, Πότε διάβολος πότε άγγελος, εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2020.


Μεγάλο πλεονέκτημα του Κ. Ακρίβου η μαστορική της γλώσσας. Δεν πρόκειται για ένα κλασικό ιστορικό μυθιστόρημα. Η γραφή του Ακρίβου είναι πολυπρισματική και καταιγιστική. Παρακολουθούμε την εξέλιξη των γεγονότων οιονεί κινηματογραφικά από πολλές οπτικές γωνίες. Ένα βιβλίο που διαβάζεται απνευστί. Εξαιρετικός ο επίλογος του βιβλίου.

3. Παντελής Μπουκάλας, Το μάγουλο της Παναγιάς, εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2021.

4. Ε. Χ. Γονατάς, Δυο επιστολές στον Νίκο Εγγονόπουλο, εκδόσεις Στιγμή, Αθήνα 2021.

5. Αργύρης Χιόνης, Η φωνή της σιωπής, εκδόσεις Νεφέλη, 4η έκδοση, Αθήνα 2019.

6. Joseph Roth, Η κρύπτη των Καπουτσίνων, εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2014.

7. Μιχάλης Μακρόπουλος, Μαύρο νερό, εκδόσεις Κίχλη, 4η έκδοση, Αθήνα 2021.

[Για το βιβλίο έχουμε γράψει εδώ].

8. Σταύρος Ζουμπουλάκης, Έντεκα συναντήσεις: Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο, εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2020.

9. Κώστας Ροδαράκης, Ύδρα και άλλα ποιήματα, εκδόσεις κίχλη, Αθήνα 2019.

10. Joseph Roth, Το κάλπικο ζύγι, εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2017.

Καλή Χρονιά και καλές αναγνώσεις!

Σε αναγνωστική προτεραιότητα

Σχολιάστε

Η φωτογραφία του «τώρα» και του «πάντα»

Σχολιάστε

Ο Ζαχαρίας Κατσακός γράφει για το λεύκωμα του Λουκά Βασιλικού με τίτλο «Six Degrees of Separation»

Kυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Eyeshot το βιβλίο με τίτλο “Six degrees of separation” («Έξι βαθμοί διαχωρισμού») του Λουκά Βασιλικού. Προλογίζει ο Ηρακλής Παπαϊωάννου. Στην έκδοση αυτή, πρώτο ατομικό βιβλίο του Βασιλικού, παρουσιάζονται φωτογραφίες από το σύνολο του, έως σήμερα, έργου του. Η έκδοση είναι εξαιρετικά καλαίσθητη, ενώ η επιλογή των φωτογραφιών έχει γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε να αναδεικνύονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του έργου του και να αποτυπώνεται το φωτογραφικό “στίγμα” του δημιουργού.

Στον πρόλογό του ο Ηρακλής Παπαϊωάννου σημειώνει μεταξύ άλλων:

«Σύμφωνα με τη θεωρία των έξι βαθμών διαχωρισμού, κάθε άνθρωπος μπορεί να συνδεθεί με οποιονδήποτε άλλο στη γη μέσα από έξι μόνο βήματα ενδιάμεσων γνωστών. Η θεωρία κάνει τον πλανήτη να φαντάζει θεαματικά μικρότερος, παρότι ο πληθυσμός του κλιμακώνεται αγέρωχα. Από μια άλλη οπτική γωνία, μοιάζει να κολυμπάμε, άγνωστοι όλοι, σε μια εποχή επιφανειακής οικειότητας, χαμένοι σε μοναχικούς λαβύρινθους και βολικούς μικρόκοσμους, παρότι στα κοινωνικά δίκτυα διακινούνται περισσότερες προσωπικές πληροφορίες από ποτέ. Ίσως τότε η φωτογραφία δρόμου να προβάλλει εκ νέου ως ποιητικό ιδίωμα σε αστικές ζώνες με απρόσμενη τριβή και ρευστότητα, που διερευνά την ελαστικότητα στις αποστάσεις των έξι βαθμών, διεκδικώντας οικειότητα με το ανοίκειο».

Η φωτογραφία του «τώρα» και του «πάντα»

Το βιβλίο του Λουκά Bασιλικού που φέρει ως τίτλο «Six Degrees of Separation» (Έξι βαθμοί διαχωρισμού), αποτελεί ουσιαστικά την κατάθεση τής, έως σήμερα, φωτογραφικής του διαδρομής. Πρόκειται για μία καλαίσθητη φωτογραφική μονογραφία στην οποία ο αναγνώστης προσεγγίζει τα πλέον δυναμικά χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν το στίγμα του Λουκά Βασιλικού ως δημιουργού. Την επιλογή των φωτογραφιών έκανε ο Marco Savarese, ενώ το corpus συμπληρώνει οργανικά το σημαντικό κείμενο – πρόλογος του Ηρακλή Παπαϊωάννου. Σε αυτό το κείμενο επιχειρείται μία ανάγνωση των δομών που συνιστούν τη φωτογραφία δρόμου, αλλά και των ζητημάτων που εγείρονται μέσα από την οπτική θέασης της φωτογραφίας δρόμου στον σύγχρονο κόσμο. Στο πλαίσιο αυτής της συλλογιστικής προσεγγίζεται από τον Παπαϊωάννου και το έργο του Λουκά Βασιλικού.

Η «φωτογραφία δρόμου», όπως ονομάζεται, όχι μόνον ως τύπος καλλιτεχνικής απεικόνισης της φωτογραφικής πραγματικότητας, αλλά και ως διαρκής αναζήτηση και επικοινωνία των ανθρώπινων πράξεων και καταστάσεων με τις μορφές και τα σχήματα του κόσμου, είναι δυνατόν να οργανώσει και να αναδείξει μία διαφορετική πραγματικότητα. Αυτή ακριβώς η διαφορετική, η άλλη πραγματικότητα, είναι ορατή και απολύτως υπαρκτή. Βρίσκεται δίπλα σε κάθε άνθρωπο, σε κάθε στιγμή, όχι ως υβριδικό κατασκεύασμα ή ψευδαίσθηση του φωτός, αλλά ως φαινόμενο της καθημερινής ζωής και ως εκδήλωση ποικίλων καταστάσεων. Αυτή η πραγματικότητα αποτελεί και το πρωτεϊκό υλικό σύστασης του φωτογραφικού κόσμου του Λουκά Βασιλικού.

Έτσι, μία αντανάκλαση κάποιας ανθρώπινης μορφής σε ένα τζάμι μπορεί να μεταβάλει τις ανθρώπινες αισθήσεις, μία γυναίκα δίπλα στα βράχια της θάλασσας να οργανώσει έναν μυθικό κόσμο όπου το παραμύθι της προσωπικής ζωής γίνεται παραμύθι του κόσμου, ένα σκυλί στην ομιχλώδη ατμόσφαιρα και ένας άνθρωπος που περπατά πίσω από αυτό να εξεικονίσει τη μοναξιά ως αναζήτηση επικοινωνίας, ένας «φουσκωτός» Άη Βασίλης να συγκροτήσει τον ορισμό του στιγμιότυπου ή, τέλος, μία κυκλική σκιά στην άμμο να προκαλέσει το ανοίκειο δίνοντάς του μορφή κατακερματισμένου ανθρώπινου σώματος.

Οι 130 φωτογραφίες που εμπεριέχονται σε αυτή τη μονογραφία, άλλοτε ασπρόμαυρες και άλλες φορές έγχρωμες, καταδηλώνουν και το φωτογραφικό στίγμα του Λουκά Βασιλικού. Το κάδρο γίνεται ο σκηνικός χώρος ενός κόσμου που διαρκώς μεταβάλλεται. Η ανθρώπινη φθορά αναδεικνύεται ως συρρίκνωση και συστολή της ύλης και του χρόνου, η ευαισθησία του φωτογραφικού βλέμματος ως αναπαράσταση των χαμένων ονείρων, το ανοίκειο ως χάσμα της ζωής, ως ανθρώπινη φιγούρα που μετεωρίζεται ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι και ως μορφή των πιο κρυφών φόβων και ανθρώπινων επιθυμιών, τέλος η εσωτερική κραυγή ως ανάγκη αναδημιουργίας του «εαυτού» σε μια συνθήκη που επιβάλλει μία νέα σχέση με το «εμείς».

Ο «δρόμος» του Λουκά Βασιλικού αιχμαλωτίζει τη στιγμή του αθέατου ή της απέραντης σιωπής, των κινήσεων και των παύσεων, των αισθήσεων και των αισθημάτων, εγκιβωτίζει όψεις και όγκους δίνοντάς τους τη μορφή ενός στιγμιοτύπου με διάρκεια και περιεχόμενο. Στο βάθος υπάρχει σχεδόν πάντα μία εικαστική αντίληψη, ενώ ο ρεαλισμός αποτυπώνεται με λυρικές υφέσεις, πολλές φορές με υπαινιγμούς και ειρωνεία, ενώ άλλες φορές με underground ισορροπίες. Η φωτογραφία του Λουκά Βασιλικού δεν είναι όμως αυτή. Εμπεριέχει βέβαια όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, η ικανότητά του όμως να συλλαμβάνει την πραγματικότητα ενός στιγμιαίου «τώρα» και να τη μεταβάλει σε ένα διηνεκές με ροή και συνέχεια ή σε ένα «πάντα» καθιστά τη φωτογραφία του ουσιαστική, αυθεντική ώριμη και προπάντων ειλικρινή.

Ζαχαρίας Κατσακός

Κριτικός λογοτεχνίας – ποιητής

[πηγή]

Ένας αφορισμός του E. Levinas

Σχολιάστε

Emmanuel Levinas, Ολότητα και άπειρο, μετάφραση: Κωστής Παπαγιώργης, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα 1989, ISBN: 978-960-256-033-4.

Όπως η κριτική προηγείται του δογματισμού, η μεταφυσική προηγείται της οντολογίας.

Emmanuel Levinas, Ολότητα και άπειρο, μετάφραση: Κωστής Παπαγιώργης, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα 1989, σελ. 39.

Μνήμη Ε. Levinas

Σχολιάστε

[Δημοσιεύθηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό Φρέαρ, 2/9/2021

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός / http://lukasvasilikos.com

 

«Ἡ αὐτονομία ἔχει μεγάλο τίμημα», εἶπε ἡ Μαργαρίτα στὴ Διαλεχτὴ κι εἶχε ἀπόλυτο δίκιο. Ἡ αὐτονομία μας ἐνίοτε εἶναι κεκρυμμένη ἑτερονομία. Μέγα ἐν τέλει τὸ διακύβευμα τῆς μετοχῆς ἀλλὰ λυσιτελὲς συνάμα.



Ἀπείρανθος Νάξου, 16-24 Αὐγούστου 2021

Γ. Μ. Βαρδαβᾶς

 

[πηγή]

Ο Ε.Χ.Γονατάς για τον Καχτίτση

Σχολιάστε

Διαβάζω, τ. 444 / Οκτώβριος 2003

Εγώ πιστεύω ότι ένας αληθινός συγγραφέας -και ο Καχτίτσης ήταν αληθινός συγγραφέας- αποκλείεται να είναι ρατσιστής και οτιδήποτε άλλο, και μη δημοκράτης, αυτά είναι θέσφατα δικά μου.

Ε. Χ. Γονατάς, συνέντευξη στην Α. Νάτσινα, στο περιοδικό Διαβάζω, τ. 444 / Οκτώβριος 2003, σελ. 79.

Αναγνωστική απόλαυση

Σχολιάστε

Σπύρος Γιανναράς, Τη μέρα που θα σηκωνόμουν να χορέψω, εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2017, ISBN: 978-960-505-290-4.

 

Η συλλογή του Σπύρου Γιανναρά με τίτλο Τη μέρα που θα σηκωνόμουν να χορέψω (εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2017) περιλαμβάνει έντεκα εξαιρετικά διηγήματα που, παρά την μεγάλη έκταση τους, διαβάζονται απνευστί. Ο συγγραφέας συνδυάζει αρμονικά τη στοχαστικότητα με την πλοκή και την ποιητική γλώσσα. Το αποτέλεσμα είναι στιβαρό και καθόλου άνισο. Η ατμόσφαιρα λίαν υποβλητική και υπαρξιακή: ο θάνατος, η απώλεια, ο πόνος, η φθορά, η ματαίωση διαπλέκονται ενίοτε με το χιούμορ, την ένταση, την αδημονία του αναγνώστη για την εξέλιξη της εκάστοτε ιστορίας, τις πολλές ανατροπές και εν τέλει με την αναγνωστική απόλαυση.

9-10/5/2021

Γ.Μ.Β.

Καιρός για καλή λογοτεχνία

2 Σχόλια

Σπύρος Γιανναράς, Ο βασιλιάς έρχεται όποτε του καπνίσει, εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2015, ISBN: 978-960-505-175-4.

Ο Σπύρος Γιανναράς υπηρετεί κατά βάση το εκτεταμένο διήγημα σε αυτό το βιβλίο. Μια συλλογή διηγημάτων που εκφράζει έντονα την, κατά Zygmunt Bauman, ρευστότητα των καιρών μας και την ανελαστικότητα που διέπει τις ανθρώπινες σχέσεις. Μοναξιά, ανεστιότητα, απώλεια, πόνος, φθορά, διαπλέκονται και εκβάλλουν στο αέναο μυστήριο του υπάρχειν. Γλώσσα υποδειγματική και καλοδουλεμένη από έναν συγγραφέα που έχει πραγματική έγνοια για τη λογοτεχνία.

6-7/5/2021

Γ.Μ.Β.

ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ 5

Σχολιάστε

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός   /   http://lukasvasilikos.com

Εἶναι ἄδικο ὁ χρόνος νὰ γίνεται ἀντικείμενο σεμιναρίων καὶ ἀδολεσχιῶν. Ἀλλὰ ἀκόμα πιὸ ἄδικο εἶναι νὰ μένει χέρσος [1].

Ἡράκλειο, 25-26 Ἀπριλίου 2021

Γ. Μ. Βαρδαβᾶς

______________________________________

[1]. Ἡ καταληκτήρια φράση οἰονεὶ «διασκευάζει» τὸν παρακάτω ἐμβληματικὸ ἀφορισμὸ τοῦ Λίχτενμπέργκ:  «Νὰ ξεχερσώνεις τὸν χρόνο»  (βλ. Λίχτενμπεργκ: πιλογή από τα Sudelbücher, εἰσαγωγή – μετάφραση: Παναγιώτης Κονδύλης, ἐκδόσεις Στιγμή, β’ ἔκδοση, σειρά: Στοχασμοί – 2, Ἀθήνα 2004, σελ. 41).

[πηγή]

SELF TEST

Σχολιάστε

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός / http://lukasvasilikos.com

[Δημοσιεύθηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό Φρέαρ, 26/4/2021

Ὑπῆρξε μιὰ περίοδος ποὺ ὀνειρευόμουν διαρκῶς ἥρωες τοῦ Καχτίτση: τὸν Ξεντάδιν, τὸν Γιώργη τοῦ «Ἐνυπνίου», τὸν Στοππάκιο. Στὴν ἀρχὴ θεώρησα ὅτι ἦταν κάποια ἐμμονή. Τὰ ὄνειρα σταμάτησαν ἐντελῶς ξαφνικά. Συνειδητοποίησα ἑτεροχρονισμένα ὅτι αὐτὸ συνέβη ὅταν διάβασα τὰ Γράμματα τοῦ Νίκου Καχτίτση στὸν Γιώργη Παυλόπουλο.

 

Ἡράκλειο, 23/4/2021

Γ. Μ. Β.

 

[πηγή]

Κυριακὴ τῶν Βαΐων

Σχολιάστε

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός / http://lukasvasilikos.com

Δὲν κάνει λάθη ἡ ποίηση
Ὅποιος κι ἄν εἶναι ὁ ποιητής

 

Ἡράκλειο, 25/4/2021

Γ. Μ. Β.

 

[πηγή]

Paul Celan, Καμπή πνοής

Σχολιάστε

Paul Celan, Καμπή πνοής, μετάφραση: Μιχάλης Καρδαμίτσης, δίγλωσση έκδοση, εκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2018, ISBN: 978-618-5004-73-6.

 

 

Εξαιρετική δίγλωσση έκδοση σε πολύ καλή μετάφραση του Μιχάλη Καρδαμίτση. Η ποίηση του Celan διατηρεί έναν έντονο υπαρξιακό χαρακτήρα και μια ακαταγώνιστη ένταση.

***

Στους ποταμούς βορείως του μέλλοντος
ρίχνω το δίχτυ που εσύ
διστάζοντας βαραίνεις
με τις πέτρες να γράφουν
σκιές.

[Paul Celan, Καμπή πνοής, σελ. 17]

 

***

 

(Σε γνωρίζω, είσαι η βαθιά λυγισμένη,

εγώ, ο διατρυπημένος, είμαι κάτω απ’ το ζυγό σου.

Που φλέγεται μία λέξη, να μαρτυρούσε για μας τους δύο;

Εσύ – ολωσδιόλου πραγματική. Εγώ – όλος παραφροσύνη.)

 

[Paul Celan, Καμπή πνοής, σελ. 49]

Αφιέρωμα στον Ηλία Λάγιο στο ηλεκτρονικό περιοδικό «Χάρτης» (τεύχος 28/Απρίλιος 2021)

Σχολιάστε

 

Στο τεύχος 28/Απρίλιος 2021 του ηλεκτρονικού περιοδικού Χάρτης δημοσιεύεται αφιέρωμα στον ποιητή Ηλία Λάγιο (1958-2005)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Ηλίας Λάγιος, Μικρό Ανθολόγιο

Νάσος Βαγενάς, Ένα σχόλιο για την «Έρημη γη»

Αγγελική Πεχλιβάνη, Ποίημα για τον Ηλία Λάγιο

Πασχάλης Νικολάου, Ο συνδημιουργός: Αναφορές στον μεταφραστή Ηλία Λάγιο

Ευριπίδης Γαραντούδης, Ο μοναχικός Βαβελίτης

Γιώργος Βαρθαλίτης, Ο Ηλίας Λάγιος ως παλαμικός κριτικός

Δημήτρης Κοσμόπουλος, Ο απόκρημνος λυρισμός

Αλέξανδρος Κορδάς, Λάγιου τάφος

Νίκος Πλάτανος, «Φίλοι, τα φράγκα μου σωθήκαν…»

Θεοδόσης Βολκώφ, Λάγιος ο ερωτικός. Νυγμοί και σκέψεις

Χάρης Ψαρράς, Η ηλιαράχνη του Λάγιου

Γιώργος Ζεβελάκης, Συνέντευξη του Ηλία Λάγιου για τον «Μικρό ήρωα»

https://www.hartismag.gr/hartis-28/afierwmata/hlias-lagios

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του περιοδικού «Οροπέδιο» με αφιέρωμα στον ποιητή Κώστα Ροδαράκη

Σχολιάστε

Οροπέδιο, τεύχος 23-24/ Χειμώνας 2020-2021

Κυκλοφόρησε σήμερα 5/4/2021 το νέο τεύχος του περιοδικού «Οροπέδιο» με αφιέρωμα στον ποιητή Κώστα Ροδαράκη και πλούσια ύλη.

***

-Γι αυτό σου λέω – Πάψε να γυρεύεις το άπειρο

Έχω κάτι καλύτερο!

Κώστας Ροδαράκης, Ύδρα και άλλα ποιήματα, εκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2019, σελ. 25.

Η ποίηση του Ροδαράκη, ιδιαίτερα προκλητική και πρωτοποριακή αλλά σχεδόν απρόσιτη στο κοινό, βγαίνει επιτέλους στο προσκήνιο.

Θεοδώρου Δούκα Λασκάρεως, Τα Θεωνύμια

Σχολιάστε

Θεοδώρου Δούκα Λασκάρεως,Τα Θεωνύμια: Λόγος τέταρτος Περί Θεωνυμίας, προοίμιο-επιμέλεια: Αλέξανδρος Κοσματόπουλος,εκδόσεις Άγρα,β’ έκδοση, Αθήνα 2009, ISBN: 978-960-325-789-9.

[…]Ο απαλινώδητος /
ο ατλαντικός /
ο απροσωπόληπτος /
ο προμηθεύς /
ο Ολύμπιος /
ο δημιουργός των μη φαινομένων /
ο αήττητος /
ο υγειοδότης/
ο αδιάβλητος /
ο απαθής /
ο νοσοφθόρος /
ο άαπτος /
ο απροσπέλαστος /
ο ακήρατος […]

Θεοδώρου Δούκα Λασκάρεως, Τα Θεωνύμια: Λόγος τέταρτος Περί Θεωνυμίας, προοίμιο-επιμέλεια: Αλέξανδρος Κοσματόπουλοςεκδόσεις Άγρα, β’ έκδοση, Αθήνα 2009.

Μιχάλης Μακρόπουλος, Μαύρο νερό

1 σχόλιο

Μιχάλης Μακρόπουλος, Μαύρο νερό, εκδόσεις Κίχλη, δ’ έκδοση, Αθήνα 2021, ISBN: 978-618-5004-92-7.

 

Η γραφή του Μιχάλη Μακρόπουλου συναρπαστική. Μια νουβέλα αξιώσεων που διαβάζεται απνευστί. Ένας κόσμος που πρέπει να αποδεχτεί τη μοίρα του και να μετοικήσει. Κάποιοι λίγοι αντιστέκονται σθεναρά. Μου θύμισε mutatis mutandis την περίπτωση του χωριού Σφενδύλι στην Κρήτη, όπου οι κάτοικοι του αναγκάστηκαν να μετοικήσουν λόγω της δημιουργίας του φράγματος του Αποσελέμη, που ουσιαστικά «σκέπασε» ολόκληρο το χωριό. Συνελόντι ειπείν, πρόκειται για ένα εξαιρετικό ανάγνωσμα.

31/3/2021

Γ.Μ.Β.

Παρουσίαση του νέου βιβλίου του Γ. Κοντογιώργη «Ελληνισμός και ελλαδικό κράτος – Δύο αιώνες αντιμαχίας 1821-2021» την Τετάρτη 31/3/2021 στις 18:00

Σχολιάστε

Οι Εκδόσεις Ποιότητα και το Βιβλιοπωλείο Ιανός διοργανώνουν την Τετάρτη 31 Μαρτίου 2021 και ώρα 18.00 διαδικτυακή παρουσίαση του βιβλίου του καθηγητή Γιώργου Κοντογιώργη, Ελληνισμός και ελλαδικό κράτος – Δύο αιώνες αντιμαχίας, 1821-2021.
Το βιβλίο θα παρουσιάσουν:

– Χαράλαμπος Παπασωτηρίου, Διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (Ι.ΔΙ.Σ.), Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων & Στρατηγικών Σπουδών στο Πάντειο Παν/μιο

– Στάθης Σταυρόπουλος, ΣΤΑΘΗΣ, Σκιτσογράφος

– Γιώργος Κοντογιώργης, Ομότιμος Καθηγητής, πρώην Πρύτανης στο Πάντειο Παν/μιο

– Συντονιστής: Βαγγέλης Γεωργίου, Δημοσιογράφος
Ο σύνδεσμος της εκδήλωσης είναι:https://zoom.us/j/92469176082…

Διαδικτυακή ημερίδα: «Τότε που η Χίμαιρα»∙ η λογοτεχνική διαδρομή του Αργύρη Χιόνη (το Σάββατο 27/3/2021)

Σχολιάστε

Στον Αργύρη Χιόνη είναι αφιερωμένη η Ημερίδα που διοργανώνεται από το Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών και από το Εργαστήριο Νεοελληνικής Φιλολογίας / Αρχειακά Τεκμήρια και Τύπος.

Οι ανακοινώσεις από μελετητές καλύπτουν πολλές πλευρές του ποιητικού, του πεζογραφικού και του μεταφραστικού του έργου.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε τις ομιλίες το Σάββατο 27/3, 10.00-15.00, μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας zoom. (Meeting ID: 933 8043 7516 / Passcode: 055034)

Δείτε εδώ το πλήρες πρόγραμμα της ημερίδας

 

https://kichli.com/imerida-tote-pou-i-chimaira-i-logotechniki-diadromi-tou-argyri-chioni/

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: