Friedrich Hölderlin, Τὰ μισὰ τῆς ζωῆς

Σχολιάστε

Friedrich HölderlinἘλεγείες, ὕμνοι καὶ ἄλλα ποιήματα, δίγλωσση έκδοση, προλογικό σημείωμα – μετάφραση – σημειώσεις: Στέλλα Γ. Νικολούδη, ἐκδόσεις Ἄγρα, Ἀθήνα 1996, ISBN: 960-325-174-7.

1384

ΤΑ ΜΙΣΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Μὲ κίτρινους καρποὺς ἡ γῆ

Καὶ γεμάτη ἄγρια ρόδα

Κρέμεται μέσα στὴ λίμνη

Κι ἐσεῖς μειλίχιοι κύκνοι

Μεθυσμένοι μὲ φιλιὰ

Βουτᾶτε τὸ κεφάλι

Στ’ ἅγια νηφάλια νερά.

Ἀλίμονο σ’ ἐμένα, ποῦ νὰ τὰ βρῶ, ὅταν

Εἶναι χειμώνας, τὰ λουλούδια, καὶ ποῦ

Τὴ λάμψη τοῦ ἥλιου,

Ποῦ τὴ σκιὰ τῆς γῆς;

 Οἱ τοῖχοι ὀρθώνονται

Ἀμίλητοι καὶ κρύοι, στὸν ἄνεμο

Οἱ ἀνεμοδεῖχτες τρίζουν.

Friedrich HölderlinἘλεγείες, ὕμνοι καὶ ἄλλα ποιήματα, δίγλωσση έκδοση, προλογικό σημείωμα – μετάφραση – σημειώσεις: Στέλλα Γ. Νικολούδη, ἐκδόσεις Ἄγρα, Ἀθήνα 1996, σελ. 89.

Κρίστοφερ Λας, [Η ατροφία της ικανότητας]

Σχολιάστε

Κρίστοφερ ΛαςΗ κουλτούρα του ναρκισσισμούμετάφραση: Βασίλης Τομανάς εκδόσεις Νησίδες, Θεσσαλονίκη 2008, ISBN: 978-960-8480-93-3.

[…] Η υποβάθμιση της μάθησης στην ιστορία, τη διακυβέρνηση και τη φιλοσοφία αντανακλά την αυξανόμενη περιθωριοποίηση τους ως μέρους του μηχανισμού κοινωνικού ελέγχου.

Έτσι, σαρωτικές κοινωνικές αλλαγές, που αντανακλώνται στην ακαδημαϊκή πρακτική, βρίσκονται κάτω από τη χειροτέρευση του σχολικού συστήματος και την συνακόλουθη εξάπλωση της ηλιθιότητας. Η μαζική εκπαίδευση, που ξεκίνησε ως φέρελπις απόπειρα να εκδημοκρατιστεί η ανώτερη κουλτούρα των προνομιούχων τάξεων, έχει καταλήξει να αποβλακώσει και τους προνομιούχους. Η σύγχρονη κοινωνία έχει επιτύχει πρωτοφανή ποσοστά τυπικής εγγραμματοσύνης, αλλά συγχρόνως έχει παραγάγει νέες μορφές αγραμματοσύνης. Οι άνθρωποι ολοένα περισσότερο είναι ανίκανοι να χρησιμοποιήσουν τη γλώσσα με ευχέρεια και ακρίβεια, να αναθυμηθούν τα βασικά γεγονότα της ιστορίας της χώρας τους, να κάνουν λογικούς συλλογισμούς, να καταλάβουν οτιδήποτε εκτός από τα πιο υποτυπωδώς γραμμένα κείμενα ή έστω να χωνέψουν σωστά τα συνταγματικά τους δικαιώματα. Η μετατροπή των λαϊκών παραδόσεων της αυτοδυναμίας σε εσωτεριστική γνώση που την διαχειρίζονται ειδικοί ενθαρρύνει την πεποίθηση ότι η συνηθισμένη ικανότητα σε οποιοδήποτε πεδίο, ακόμα και στην τέχνη της αυτοδιακυβέρνησης βρίσκεται πέρα από τις δυνατότητες του μη ειδικού. Οι γνώμονες διδασκαλίας υποβιβάζονται, τα θύματα της ανεπαρκούς διδασκαλίας φτάνουν να συμμερίζονται την κακή γνώμη των ειδικών για τις ικανότητες τους και οι διδάσκοντες παραπονούνται για φοιτητές ανεπίδεκτους μαθήσεως. […]

Κρίστοφερ ΛαςΗ κουλτούρα του ναρκισσισμούμετάφραση: Βασίλης Τομανάς εκδόσεις Νησίδες, Θεσσαλονίκη 2008, σελ. 129 (απόσπασμα)

Αρέσει σε %d bloggers: