images

Ἀπό τή συλλογὴ «Ἀργά, πολύ ἀργά μέσα στή νύχτα «, πού ἐκδόθηκε μετά τό θάνατο τοῦ ποιητῆ:

Κλειστές οἱ πόρτες πιά στή γενναιοδωρία τῶν ἄστρων.

Τά παιδιά ἔχουν μεγαλώσει. Οἱ ἄλλοι ἔχουν φύγει.

Στό μικρό ὑπνοδωμάτιο μιά κούκλα σπασμένη.

Τό ξύλινο ἀλογάκι τοῦ Νεοπτόλεμου ἔχει μείνει

στό σκοτεινό διάδρομο μέ τ’ ἄσπρα καί μαύρα πλακάκια.

Κανένας δέν τό καβαλικεύει πιά. Καί τ’ ἄλλο, τό μεγάλο, τό κούφιο,

τό κατοικοῦν κατσαρίδες κι ἀράχνες ∙ δέν ξεγελάει

οὔτε έχθρούς οὔτε φίλους. Οἱ ἀλλοτινές σημαῖες στό μπαοῦλο

μαζί μέ τ’ ἀποκριάτικα ροῦχα, χωρίς ναφθαλίνη ∙

θά τά ‘ χει φάει ὁ σκόρος. Τἰ ὡραῖα ποῦ τό ‘ πε

ἐκεῖνος ὁ τρελός φιλόσοφος μιάν ἄγρια νύχτα

» ἀνέβασα τή στάχτη μου στό βουνό» καί σώπασε γιά πάντα.

Καρλόβασι, 12.VII.87

Γιάννης Ρίτσος, Ἀργά πολύ ἀργά μέσα στή νύχτα, ἐκδόσεις Κέδρος, Ἀθήνα 1991, ISBN: 978-960-04-0526-2, σελ. 44.

Advertisements