ΟΙΟΝΕΙ ΟΙΩΝΟΙ

Σχολιάστε

  φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός / lukasvasilikos.com

 

Στὸν Μ.Κ.

 

Οἱονεὶ οἰωνοὶ

ζείδωροι καὶ λυσιτελεῖς

Γ.Μ.Β.

Ἡράκλειο 28/6/2019

[πηγή]

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ (ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ W.B.)

Σχολιάστε

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός/ lukasvasilikos.com

Tὸ βλέμμα μου διασταυρώνεται

μὲ τὸ γέρμα τῆς ἀγωνίας

καὶ τὸ θόρυβο ρουτίνας ζείδωρης.

 

Γ. Μ. Β.

Ἡράκλειο 23/5/2019

[πηγή]

ΑΠΩΛΕΙΑ

Σχολιάστε

 

                    φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός/ lukasvasilikos.com

Δὲν γίνεται ἡ ἀπώλεια ἕξις

ὅσο συχνὰ κι ἄν ἀποκαλύπτεται.

Γ.Μ.Β.

Ἡράκλειο 18/3/2019

[πηγή]

Franz Kafka, Η πληγή και η λέξη

Σχολιάστε

Franz Kafka, Η πληγή και η λέξη, εισαγωγή-μετάφραση-σχόλια: Νίκος Βουτυρόπουλος, δίγλωσση έκδοση, εκδόσεις Σαιξπηρικόν, Θεσσαλονίκη 2012, ISBN 978-960-9517-23-2.

[Ποιήματα από σκόρπια κείμενα]

Αύγουστος- Σεπτέμβριος 1917

Τίποτε δε με κρατά.

 Πόρτες και παράθυρα κλειστά

Δρόμοι μακρινοί και άδειοι

Ό,τι αγγίζω, καταστρέφεται

Η χρονιά της θλίψης πέρασε

Ξαπόστασαν τα φτερά των πουλιών.

Τις κρύες νύχτες ξεγυμνώθηκε το φεγγάρι

Η μυγδαλιά και η ελιά ωρίμασαν κιόλας

Franz Kafka, Η πληγή και η λέξη, εισαγωγή-μετάφραση-σχόλια: Νίκος Βουτυρόπουλος, δίγλωσση έκδοση, εκδόσεις Σαιξπηρικόν, Θεσσαλονίκη 2012, σελ. 45.

Γιώργος Ιωάννου, Δε βρίσκω φωνή

Σχολιάστε

46511065_2063868130339285_5405398092147064832_n

ΔΕ ΒΡΙΣΚΩ ΦΩΝΗ

Θέλω νά σκάψω καί δέν ἔχω γῆ.

Να φυτέψω – χῶμα δέν ὑπάρχει.

Οὔτε φυτά, οὔτε κάν ἕνα φτυάρι.

 

Θέλω νά φωνάξω, δέ βρίσκω φωνή.

Ἡ  ὀμορφιά δέ μ’ ἀγγίζει ·

θέλω πολύ ν’ ἀγαπήσω.

 

Γιῶργος  Ἰωάννου, Τά χίλια δέντρα καί ἄλλα ποιήματα , ἐκδόσεις ὕψιλον/βιβλία, Ἀθήνα 1982, σελ. 51.

Friedrich Hölderlin, Τὰ μισὰ τῆς ζωῆς

Σχολιάστε

Friedrich HölderlinἘλεγείες, ὕμνοι καὶ ἄλλα ποιήματα, δίγλωσση έκδοση, προλογικό σημείωμα – μετάφραση – σημειώσεις: Στέλλα Γ. Νικολούδη, ἐκδόσεις Ἄγρα, Ἀθήνα 1996, ISBN: 960-325-174-7.

1384

ΤΑ ΜΙΣΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Μὲ κίτρινους καρποὺς ἡ γῆ

Καὶ γεμάτη ἄγρια ρόδα

Κρέμεται μέσα στὴ λίμνη

Κι ἐσεῖς μειλίχιοι κύκνοι

Μεθυσμένοι μὲ φιλιὰ

Βουτᾶτε τὸ κεφάλι

Στ’ ἅγια νηφάλια νερά.

Ἀλίμονο σ’ ἐμένα, ποῦ νὰ τὰ βρῶ, ὅταν

Εἶναι χειμώνας, τὰ λουλούδια, καὶ ποῦ

Τὴ λάμψη τοῦ ἥλιου,

Ποῦ τὴ σκιὰ τῆς γῆς;

 Οἱ τοῖχοι ὀρθώνονται

Ἀμίλητοι καὶ κρύοι, στὸν ἄνεμο

Οἱ ἀνεμοδεῖχτες τρίζουν.

Friedrich HölderlinἘλεγείες, ὕμνοι καὶ ἄλλα ποιήματα, δίγλωσση έκδοση, προλογικό σημείωμα – μετάφραση – σημειώσεις: Στέλλα Γ. Νικολούδη, ἐκδόσεις Ἄγρα, Ἀθήνα 1996, σελ. 89.

ΧΡΟΝΟΣ

Σχολιάστε

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός/ lukasvasilikos.com

Ἡ διαρκὴς ἀνάμονη

ἑνὸς νοήματος

ἐκπορευόμενου ἀπὸ μιὰ διαδικασία

διαβατήρια ἀλλὰ ζείδωρη συνάμα

ζωοποιεῖ τὴν ὕπαρξη

καὶ ὑπερβαίνει τὸ χρόνο.

Γ.Μ.Β.

12/6/2018

[πηγή]

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: