Ἕνας κόσμος χωρὶς στρατιῶτες ἔρχεται (Πιὲρ Μπεττενκούρ)

Σχολιάστε

Πιὲρ Μπεττενκούρ, Τὰ πλοῖα βγῆκαν σεργιάνι, μετάφραση: Ἐ.Χ.Γονατᾶς, ἐκδόσεις Στιγμή, Ἀθήνα 2001.

db5a68c4-3c58-41d8-b422-e1495459aa16

ΣΩΠΑΙΝΕΙ

ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΠΙΑ. Ἔχουν περάσει τόσες μέρες, καὶ σωπαίνει. Ἀποκοιμήθηκε πάλι, ἀφήνοντάς με μόνον, χωρὶς καθοδήγηση, χωρὶς ἐνθάρρυνση. Νὰ τὸν περιμένω, νὰ κάθομαι ἐκεῖ καὶ νὰ τὸν περιμένω.

Θὰ βρέχει γιὰ μῆνες. Οἱ καρποὶ χορτασμένοι νερὸ θὰ πέσουν ἀπὸ τὰ κλαδιά∙ ἀπὸ μέσα τους θὰ ξεμυτίσουν μικρὲς  ἄσπρες κάμπιες, ποὺ δὲ θὰ γίνουν ποτὲ πεταλοῦδες σὰν κι αὐτὲς ποὺ βλέπουμε νὰ τρέχουν ἐπάνω στὸ δέρμα τῶν μικρῶν παιδιῶν.

Τὰ ξύλινα ἄλογα στὴν παραλία θ’ ἀρχίσουν νὰ γυρίζουν στὸν ἄνεμο∙ τὸ κορίτσι τοῦ μικροῦ καπηλειοῦ θὰ βγεῖ ν’ ἁπλώσει ἕνα πανί. Ἕνας κόσμος χωρὶς στρατιῶτες ἔρχεται.

Πιὲρ Μπεττενκούρ, Τὰ πλοῖα βγῆκαν σεργιάνι, μετάφραση:Ἐ.Χ.Γονατᾶς, ἐκδόσεις Στιγμή, Ἀθήνα 2001, σελ.56.

NIHIL OBSTAT

Σχολιάστε

Πιὲρ Μπεττενκούρ, Τὰ πλοῖα βγῆκαν σεργιάνι, μετάφραση: Ἐ.Χ.Γονατᾶς, ἐκδόσεις Στιγμή, Ἀθήνα 2001.

Δὲν ἔχω ἀκόμα παραλύσει ὁλότελα∙ μὲ βοηθᾶνε δυὸ νοσοκόμες, καὶ μπορῶ νὰ στέκομαι ὄρθιος καὶ ν’ ἀνοίγω τὸ στόμα μου∙ μιὰ λέξη θὰ βγεῖ. Δὲ βγαίνει, δὲ βγῆκε σήμερα, ὅμως αὔριο ἴσως,αὔριο ἀσφαλῶς. Θὰ πῶ ὅλα ὅσα ἔχω νὰ πῶ, ὅλα ὅσα φύλαγα τόσον καιρὸ στὴν καρδιά μου. Θὰ πῶ…, ὄχι τίποτα δὲν θὰ πῶ∙ θὰ πεθάνω χωρὶς να’ χω πεῖ τίποτα. Ἀλλὰ πάνω στὸν τάφο μου θὰ γράψουν μὲ μικροσκοπικὰ κεφαλαῖα γράμματα:

NIHIL OBSTAT.

db5a68c4-3c58-41d8-b422-e1495459aa16

Πιὲρ Μπεττενκούρ, Τὰ πλοῖα βγῆκαν σεργιάνι, μετάφραση:Ἐ.Χ.Γονατᾶς, ἐκδόσεις Στιγμή, Ἀθήνα 2001, σελ.24.

Ε. Χ. Γονατάς, Τρεις Δεκάρες

Σχολιάστε

Ε. Χ. Γονατάς, Τρεις Δεκάρες και άλλα αφηγήματα, εκδόσεις Στιγμή, Αθήνα 2006

ΤΟ ΨΙΧΑΛΟ

Τίναξε τὸ ψίχαλο μὲ ὁρμὴ ἐπάνω στὴν πεταμένη στὸ πάτωμα, μὲ ἀνοιγμένα τὰ φύλλα ἐφημερίδα,γιὰ νὰ ἐλέγξει τὴ δύναμη τῆς ἀκοῆς του. Καὶ χάρηκε ποὺ διαπίστωσε ὅτι ἡ ἀκοὴ του δὲν εἶχε ἀμβλυνθεῖ, ἀλλὰ μᾶλλον μὲ τὰ χρόνια ὀξύνθηκε, ἀφοῦ μπόρεσε νὰ ἀντιληφθεῖ ἀπὸ σεβαστὴ ἀπόσταση τὸν ἀπειροελάχιστο ἦχο ποὺ προκάλεσε ἡ πρόσκρουση τοῦ ψίχαλου στὴν τεντωμένη ἐπιφάνεια τοῦ χαρτιοῦ.

Ἐπανέλαβε τὸ πείραμα ἄλλες δυὸ φορὲς μὲ τὴν ἴδια ἐπιτυχία.

Τότε περιχαρὴς ξάπλωσε στὸ κρεββάτι του καὶ κοιμήθηκε τὸν ὕπνο τοῦ δικαίου.

Ε.Χ.Γονατάς,Τρεις Δεκάρες και άλλα αφηγήματα, εκδόσεις Στιγμή, Αθήνα 2006, σελ. 34.

 

Αρέσει σε %d bloggers: