Γιώργος Μανιάτης, Έξεργα (τρεις αφορισμοί)

Σχολιάστε

Γιώργος ΜανιάτηςΈξεργα, εκδόσεις Στιγμή, γ’ έκδοση, Αθήνα 2018, ISBN: 978-960-269-291-2.

Ι

(…) Ἡ ἀγάπη εἶναι ἔλλειψη ἐχεμύθειας. Δὲν μᾶς ἑνώνει τίποτα περισσότερο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ μᾶς χωρίζει. (…)

Γιώργος ΜανιάτηςΈξεργα, εκδόσεις Στιγμή, γ’ έκδοση, Αθήνα 2018, σελ. 16.

***

ΙΙ

Ὅσοι μὲ ἀγαποῦν γι’ αὐτὰ ποὺ ξέρω, μὲ μισοῦν. Ὅσοι μὲ μισοῦν, μὲ μισοῦν γι’ αὐτὰ ποὺ σκέφτομαι. (…)

Γιώργος ΜανιάτηςΈξεργα, εκδόσεις Στιγμή, γ’ έκδοση, Αθήνα 2018, σελ. 33.

***

ΙΙΙ

Ὁδηγοῦν τὸν τυφλὸ στὸ ἀπόσπασμα. Τὸν στήνουν στὸν τοῖχο. “Τὰ μάτια”, τοὺς λέει. “Δέστε μου τὰ μάτια”.

Γιώργος ΜανιάτηςΈξεργα, εκδόσεις Στιγμή, γ’ έκδοση, Αθήνα 2018, σελ. 116.

Advertisement

Δυο αφορισμοί του Βωβενάργκ

Σχολιάστε

Βωβενάργκ, Reflexions et Maximes, μετάφραση: Δέσποινα καὶ Χρῆστος Παπάζογλου, ἐκδόσεις Στιγμή, σειρά: Στοχασμοί -7, Ἀθήνα 1993, ISBN: 978-960-269-128-1.

157

Ἄν ἀληθεύει ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ ἐξολοθρεύσουμε τὸ κακό, ἡ τέχνη αὐτῶν ποὺ διοικοῦν εἶναι νὰ τὸ κάνουν νὰ συμβάλει στὸ κοινὸ καλό.

 

Βωβενάργκ, Reflexions et Maximes, μετάφραση: Δέσποινα καὶ Χρῆστος Παπάζογλου, ἐκδόσεις Στιγμή, σειρά: Στοχασμοί -7, Ἀθήνα 1993, σελ. 57.

***

264

Εἶναι εὐκολο νὰ κατακρίνεις ἕναν συγγραφέα, ἀλλὰ δύσκολο νὰ τὸν κρίνεις.

 

Βωβενάργκ, Reflexions et Maximes, μετάφραση: Δέσποινα καὶ Χρῆστος Παπάζογλου, ἐκδόσεις Στιγμή, σειρά: Στοχασμοί -7, Ἀθήνα 1993, σελ. 88.

Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος, Σύσσημον ἤ Τὰ Κεφάλαια (Βιβλίο πρῶτο)

Σχολιάστε

Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος, Σύσσημον ἤ Τὰ Κεφάλαια (Βιβλίο πρῶτο), β’ ἔκδοση, ἐκδόσεις Τὸ Ροδακιό, Ἀθήνα 2022, ISBN: 978-618-5248-93-2.

 

 

Η ποιητική δεινότητα του Νίκου Α. Παναγιωτόπουλου είναι απαράμιλλη. Λόγος ζείδωρος αλλά και έμπονος. Ένα έργο αναρίφνητης ομορφιάς.

***

Αποσπάσματα

Ι

Τὸ ἀριστούργημα μπορεῖ νὰ τὸ δημιουργήσει ὁ ἄνθρωπος
κι ὄχι ἡ ἰδιοφυΐα.

Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος, Σύσσημον ἤ Τὰ Κεφάλαια (Βιβλίο πρῶτο), ἐκδόσεις Τὸ Ροδακιό, Ἀθήνα 2022, σελ. 260.

***

ΙΙ

Βαλτώσανε οἱ παλίρροιες τῆς ὕπαρξης
καὶ ρουφιέμαι.

Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος, Σύσσημον ἤ Τὰ Κεφάλαια (Βιβλίο πρῶτο), ἐκδόσεις Τὸ Ροδακιό, Ἀθήνα 2022, σελ. 201.

***

ΙΙΙ

Εἴμαστε στὴν ἄγονη γραμμὴ
ἡ διατήρηση τῆς πίστης σʹ ἕνα στόχο χαμένο
σὲ μιὰ ἰδέα δίχως αὔριο
ἐτούτα ὅλα εἶναι πιὸ δικά μας κι ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς ἴδιους
καταδικιά μας οὐσία εἶναι ἡ ἀδυνατότητα
στὸ μικρὸ τόπο ποὺ ἀφήνουν τὰ γράμματα στὴν πίστη—

Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος, Σύσσημον ἤ Τὰ Κεφάλαια (Βιβλίο πρῶτο), ἐκδόσεις Τὸ Ροδακιό, Ἀθήνα 2022, σελ.75.

***

ΙV

Τὸ ἐνδεχόμενο ἄν δὲν πεθαίνει ἡ συνείδηση

ἡ κρίσιμη πράξη τῆς ζωῆς μας

νὰ ἐπαναλαμβάνεται αἰὠνια μετὰ θάνατον

εἶναι ἡ ἀθανασία.

Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος, Σύσσημον ἤ Τὰ Κεφάλαια (Βιβλίο πρῶτο), ἐκδόσεις Τὸ Ροδακιό, Ἀθήνα 2022, σελ. 112.

Βιττγκενστάϊν και αποφατισμός

Σχολιάστε

Λ. Βιττγκενστάϊν, Zettel // Δελτάρια, μετάφραση: Μιλτιάδης Ν. Θεοδοσίου, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2022, ISBN: 978-960-524-792-8.

 

144. Το πως κατανοείται μια λέξη δεν το λένε οι λέξεις και μόνο (θεολογία)

Λ. Βιττγκενστάϊν, Zettel // Δελτάρια, μετάφραση: Μιλτιάδης Ν. Θεοδοσίου, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2022, σελ. 63.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ, ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΟΛΩΣΔΙΟΛΟΥ ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ

Σχολιάστε

Νίκος ΚαρούζοςΤα Ποιήματα Β’ (1979-1991)εκδόσεις Ίκαρος, τρίτη έκδοση, Αθήνα 2007, ISBN: 978-960-7233-53-0.

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΟΛΩΣΔΙΟΛΟΥ ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ

-Δε σε βλέπω απόψε καλά∙ τι έχεις;

                  -Έχω ύπαρξη. –

 

[Από την ποιητική συλλογή Αντισεισμικός τάφος (1984)]

Νίκος ΚαρούζοςΤα Ποιήματα Β’ (1979-1991)εκδόσεις Ίκαρος, τρίτη έκδοση, Αθήνα 2007, σελ.355.

Ένας καίριος αφορισμός του Ευγένιου Αρανίτση

Σχολιάστε

Ευγένιος ΑρανίτσηςΦυσική, εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα 1995, ISBN: 978-960-7233-85-9.

Ὁ στόχος εἶναι νὰ γίνει τὸ ποίημα μιὰ χορδὴ ποὺ διαπερνᾶ τὂν ἴδιο της τὸν ἦχο∙ νὰ εἶναι μόνον τὸ ὄνομα, τὸ σημεῖο τῆς ἀπόλυτης ἐναρμόνισης Μορφῆς / Περιεχομένου. Τὸ παράδειγμα αὐτῆς τῆς λογοτεχνικῆς ούτοπίας ὑπάρχει ἤδη: εἶναι ἡ προσευχή.

Ευγένιος ΑρανίτσηςΦυσική, εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα 1995, σελ.42.

 

Ευγένιος Αρανίτσης, Φυσική

Σχολιάστε

Ευγένιος Αρανίτσης, Φυσική, εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα 1995, ISBN: 978-960-7233-85-9.

 

ΧΧIV

Υπάρχοντας για να συγκροτήσει το συλληπτικό γεγονός σε μία αιώνια στιγμή, να απαθανατίσει το συγκινησιακό περιεχόμενο του οράματος, να προσδώσει στη «ρωγμή» του πραγματικού π α ν τ ο τ ι ν ή δ ι ά ρ κ ε ι α, η ποίηση δεν κάνει τίποτα διαφορετικό απ’ το να παραδέχεται ακριβώς ότι το γεγονός είναι «θνητό», εφήμερο: από’ δω πηγάζει η συγγένεια της με τη μουσική: κ ά θ ε ποίηση είναι π έ ν θ ι μ η.

 

Ευγένιος Αρανίτσης, Φυσική, εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα 1995, σελ. 13.

 

 

Ἐ. Χ. Γονατᾶς, [Ὑπομονή]

Σχολιάστε

Ἐ. Χ. Γονατᾶς, Ἡ κρύπτη, ἐκδόσεις Στιγμή, δ’ ἔκδοση, Ἀθήνα 2006, ISBN: 978-960-269-097-0.

Ὑπομονή! Θὰ πήξει τὸ δάκρυ, θὰ γίνει νησί.

Ἐ. Χ. Γονατᾶς, Ἡ κρύπτη, ἐκδόσεις Στιγμή, δ’ ἔκδοση, Ἀθήνα 2006, σελ. 41.

Γιώργος Σεφέρης, [Ζωή και ύπαρξη]

Σχολιάστε

Γιώργος ΣεφέρηςΈξι νύχτες στην Ακρόποληεκδόσεις Ερμής, ζ’ ανατύπωση, Αθήνα 1998.

Η αδικία δεν είναι που είναι η ζωή όπως είναι, αλλά που πρέπει να είναι όπως είναι.

Γιώργος ΣεφέρηςΈξι νύχτες στην Ακρόποληεκδόσεις Ερμής, ζ’ ανατύπωση, Αθήνα 1998, σελ.217.

***

Κοντά σου έμαθα αυτό το ρυθμό: να χάνεται κανείς για να υπάρξει.

Γιώργος ΣεφέρηςΈξι νύχτες στην Ακρόποληεκδόσεις Ερμής, ζ’ ανατύπωση, Αθήνα 1998, σελ.228.

Εύα Μπέη, Με τον Νίκο Καρούζο – Ημερολόγιο

Σχολιάστε

Εύα Μπέη, Με τον Νίκο Καρούζο – Ημερολόγιο, εκδόσεις Loggia, Αθήνα 2021, ISBN: 978-618-84744-7-5.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: 

Η ζωγράφος Εύα Μπέη έζησε πλάι στον ποιητή Νίκο Καρούζο τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής του. Στο διάστημα αυτό συνήθιζε να κρατά σκόρπιες ημερολογιακές σημειώσεις, η πλειοψηφία των οποίων αφορούσε την κοινή τους ζωή. Για χρόνια ολόκληρα αυτό το υλικό έμενε αδρανές, κλεισμένο στο συρτάρι. Χάρη στην απόφασή της να το εκδώσει σε βιβλίο, φτάνει στα χέρια μας μια σημαντική μαρτυρία για τον ποιητή από μια συνοδοιπόρο, μια γυναίκα που τον έζησε μέσα στην τριβή της καθημερινότητας και αργότερα βίωσε όλη την περιπέτεια της υγείας του, από το Royal Marsden του Λονδίνου μέχρι το τέλος, στο νοσοκομείο Υγεία.
Η Μπέη χειρίζεται το υλικό της σαν ψηφιδωτό που σκοπεύει στη μεγάλη εικόνα. Ανάμεσα σε παρατηρήσεις για την εποχή και τους ανθρώπους της, αλλά και την τέχνη, μας χαρίζει ένα διεισδυτικό, ίσως μοναδικό, πορτρέτο για την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα του Νίκου Καρούζου.

***

Αποσπάσματα από το βιβλίο: 

1

«Η Δύση δημιουργεί άτομα, μεγεθύνει το Εγώ, η Ανατολή σε εισάγει σε μια αίσθηση συνέχειας, μια ροή. Αυτό κάνει τα πράγματα πιο ανεκτά».

Νίκος Καρούζος

Εύα Μπέη, Με τον Νίκο Καρούζο – Ημερολόγιο, εκδόσεις Loggia, Αθήνα 2021, σελ. 61.

 

2

«Δεν υπάρχουν λάθη, μόνο ζωή».

Νίκος Καρούζος

Εύα Μπέη, Με τον Νίκο Καρούζο – Ημερολόγιο, εκδόσεις Loggia, Αθήνα 2021, σελ. 100.

 

3

«Να λες σήμερα, το πολύ αύριο, μεθαύριο είναι μεταφυσική».

Νίκος Καρούζος

Εύα Μπέη, Με τον Νίκο Καρούζο – Ημερολόγιο, εκδόσεις Loggia, Αθήνα 2021, σελ. 153.

 

4

[…] Είμαι εγώ με τον φόβο πως δεν είμαι κανένας, ενώ λαχταρώ να είμαι ο καθένας.

Εύα Μπέη, Με τον Νίκο Καρούζο – Ημερολόγιο, εκδόσεις Loggia, Αθήνα 2021, σελ. 204.

Εκδήλωση για τον Η. Χ. Παπαδημητρακόπουλο με αφορμή την επανέκδοση των βιβλίων του από τις εκδόσεις «Κίχλη» την Πέμπτη 19/5/2022 στις 19:00 στην Αθήνα

Σχολιάστε

Νικήτας Σινιόσογλου, [Περί αναμνήσεων]

Σχολιάστε

Νικήτας Σινιόσογλου,  Ο καρπός της ασθενείας μου: Δοκίμιο με σάρκα και οστάεκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2021, ISBN: 978-618-5461-29-4.

 

Οἱ ἀναμνήσεις συστήνονται εὐθαρσῶς ὡς ὁ σωσίας τοῦ συμβάντος. Ἡ ἀξιοπιστία τους μοιάζει ἀδιαφιλονίκητη, ἀρχικά. Κατόπιν ξεθωριάζουν, ὥσπου καταντοῦν ἕνα ἀπείκασμα ποὺ δὲν ξέρουμε τί σημαίνει, οὔτε τί νὰ τὸ κάνουμε. Ὑποθέτουμε πὼς σαρκώνεται μαζί μας πιά. Οὕτως ἤ ἄλλως ἕνας ἄνθρωπος δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ νομίζουμε, καὶ πιθανότατα δὲν ὑπῆρξε ποτὲ αὐτὸ ποὺ θυμόμαστε.

Νικήτας Σινιόσογλου,  Ο καρπός της ασθενείας μου: Δοκίμιο με σάρκα και οστάεκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2021,σελ. 282.

***

Δείτε και:

Νικήτας Σινιόσογλου, Ο καρπός της ασθενείας μου (δυο αποσπάσματα και δυο αφορισμοί)

Γ. Σεφέρης, Έξι νύχτες στην Ακρόπολη

Σχολιάστε

Γιώργος Σεφέρης, Έξι νύχτες στην Ακρόπολη, εκδόσεις Ερμής, ζ’ ανατύπωση, Αθήνα 1998

 

Ἄκουσα σήμερα ἀπὸ ἕναν πρόσφυγα τοῦτο: Βγῆκαν κυνηγημένοι σ’ ἕνα ἑλληνικὸ νησί. Μαγαζιά, σπίτια, πόρτες, παράθυρα, ἔκλεισαν ὅλα μονομιᾶς. Αὐτὸς μὲ τὴν γυναίκα του μέσα στὸ κοπάδι. Τὸ μωρὸ ἕξι μέρες νὰ τραφεῖ· ἔκλαιγε, χαλνοῦσε τὸν κόσμο. Ἡ γυναίκα παρακαλοῦσε γιὰ νερό. Τέλος ἀπὸ ἕνα σπίτι τῆς ἀποκρίθηκαν: «ἕνα φράγκο τὸ ποτήρι». Καὶ ὁ πατέρας συνεχίζει: «Τί νὰ κάνω, κύρ-Στράτη, ἔφτυσα μέσα στὸ στόμα τοῦ παιδιοῦ μου γιὰ νὰ τὸ ξεδιψάσω».

Γιώργος Σεφέρης, Έξι νύχτες στην Ακρόπολη, εκδόσεις Ερμής, ζ’ ανατύπωση, Αθήνα 1998, σελ.15.

Τίτος Πατρίκιος, Μονιμότητες

Σχολιάστε

Τίτος Πατρίκιος, Ποιήματα Β΄: 1959-2017, εκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2018, ISBN: 978-618-5004-68-2.

ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΕΣ

Τὸ θέλουμε δὲν τὸ θέλουμε

πάντοτε κάποιον ἀδικοῦμε

καὶ ἡ χειρότερη ἀδικία

εἶναι μονίμως ἡ ἀθέλητη.

[Ἀπὸ τὴν ποιητικὴ συλλογὴ Ἡ νέα χάραξη (2007)]

Τίτος Πατρίκιος, Ποιήματα Β΄: 1959-2017, εκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2018, σελ. 445.

Τίτος Πατρίκιος, Ποινή

Σχολιάστε

Τίτος Πατρίκιος, Ποιήματα Α’ : 1943-1959, εκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2017, ISBN: 978-618-5004-62-0.

ΠΟΙΝΗ

Κάθε ποὺ θέλω νὰ τιμωρήσω τὸν ἑαυτό μου

λιγοστεύω τὶς φορὲς ποὺ σὲ κοιτάω.

[Ἀπὸ τὴν ποιητικὴ συλλογὴ Χρόνια τῆς πέτρας (1953-1954)]

Τίτος Πατρίκιος, Ποιήματα Α’ : 1943-1959, εκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2017, σελ. 194.

OSCAR WILDE: «ΛΑΤΡΕΥΩ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ»

Σχολιάστε

Λατρεύω τὰ πολιτικὰ κόμματα. Εἶναι τὸ μόνο μέρος ποὺ ἀπέμεινε, ὅπου οἱ ἄνθρωποι δὲν συζητοῦν πολιτικἀ.

Ὄσκαρ Οὐάιλντ, πιλογὴ ἀπό τὸ ἔργο του, μετάφραση: Σπ. Τσακνιάς, εκδ. Στιγμή, δ’ έκδοση, σειρά: Στοχασμοί-8, Αθήνα 2007, σελ.107.

Νικήτας Σινιόσογλου, Ο καρπός της ασθενείας μου (δυο αποσπάσματα και δυο αφορισμοί)

1 σχόλιο

Νικήτας ΣινιόσογλουΟ καρπός της ασθενείας μου: Δοκίμιο με σάρκα και οστάεκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2021, ISBN: 978-618-5461-29-4.

Το βιβλίο της χρονιάς! Η γραφή του Σινιόσογλου καθηλώνει! Η εξέλιξη της σκέψης του ενθουσιάζει και τον πλέον απαιτητικό αναγνώστη. Μάστορας του δοκιμίου, πολυπρισματικός, πολυπράγμων διαπλέκει αρμονικά πολλά και – φαινομενικά μόνο- ετερόκλητα στοιχεία. Πρόκειται οιονεί για την «συνέχεια» της «Λεωφόρου ΝΑΤΟ», μόνο που εδώ ο Σινιόσογλου είναι καταιγιστικός! Ένα βιβλίο στο οποίο ο αναγνώστης επανέρχεται ξανά και ξανά. Μην το χάσετε!

***

Αποσπάσματα από το βιβλίο: 

1

Το δωμάτιο μου στο σπίτι όπου μεγάλωσα γίνεται μικρότερο κάθε φορά που το επισκέπτομαι μετά από καιρό. Οι χώροι όπου ζήσαμε μικραίνουν καθώς μεγαλώνουμε, ώσπου χώνονται σ’ ένα σπιρτόκουτο της μνήμης – οι τόποι που άλλοτε ήταν η ευρύχωρη κρυψώνα και μαζί η επικράτεια προς εξερεύνηση. Εκ φύσεως νιώθουμε ότι τα πράγματα ολοένα ασθενούν, ώσπου μοιάζουν έτοιμα να χάσουν ολοσχερώς την υπόσταση τους· εξού ενδεχομένως η σαγήνη που ασκεί η μινιατούρα, ένας ελαφρώς γελοίος τρόπος να συλλέγει κανείς έσχατα σημεία της ζωής, κι όταν ακόμη ο κατ’ ουσίαν αφανισμός τους παραμένει αναπότρεπτος.

Νικήτας ΣινιόσογλουΟ καρπός της ασθενείας μου: Δοκίμιο με σάρκα και οστάεκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2021, σελ. 28.

2

Ο κόσμος απαιτεί απαντοχή, αρετή που τιμάται με λόγια και μνημεία. Αλλά είναι ο κόσμος πάλι που στραγγίζει κάθε καρτερία – ηδονίζεται λοιπόν να εξαντλεί την αρετή που μας υποβάλλει.

Νικήτας ΣινιόσογλουΟ καρπός της ασθενείας μου: Δοκίμιο με σάρκα και οστάεκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2021, σελ. 12.

***

Δυο αφορισμοί: 

Ι

[…] Ο άνθρωπος δεν κάνει άλλο απ’ το ν’ αλλάζει κι ενίοτε βαφτίζει αλλαγή τις απώλειες του.

Νικήτας ΣινιόσογλουΟ καρπός της ασθενείας μου: Δοκίμιο με σάρκα και οστάεκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2021,σελ. 23.

ΙΙ

[…]Οι αληθινοί σωτήρες μας περιθάλπουν κι όταν αποσύρονται ακόμη, γιατί ενώ μας αποδιώχνουν βυθιζόμαστε εντός τους.

Νικήτας ΣινιόσογλουΟ καρπός της ασθενείας μου: Δοκίμιο με σάρκα και οστάεκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2021,σελ. 39.

Θεοδώρου Δούκα Λασκάρεως, Τα Θεωνύμια

Σχολιάστε

Θεοδώρου Δούκα Λασκάρεως,Τα Θεωνύμια: Λόγος τέταρτος Περί Θεωνυμίας, προοίμιο-επιμέλεια: Αλέξανδρος Κοσματόπουλος,εκδόσεις Άγρα,β’ έκδοση, Αθήνα 2009, ISBN: 978-960-325-789-9.

[…]Ο απαλινώδητος /
ο ατλαντικός /
ο απροσωπόληπτος /
ο προμηθεύς /
ο Ολύμπιος /
ο δημιουργός των μη φαινομένων /
ο αήττητος /
ο υγειοδότης/
ο αδιάβλητος /
ο απαθής /
ο νοσοφθόρος /
ο άαπτος /
ο απροσπέλαστος /
ο ακήρατος […]

Θεοδώρου Δούκα Λασκάρεως, Τα Θεωνύμια: Λόγος τέταρτος Περί Θεωνυμίας, προοίμιο-επιμέλεια: Αλέξανδρος Κοσματόπουλοςεκδόσεις Άγρα, β’ έκδοση, Αθήνα 2009.

Σταύρος Ζουμπουλάκης, Έντεκα συναντήσεις

2 Σχόλια

Σταύρος Ζουμπουλάκης, Έντεκα συναντήσεις: Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο, εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2020, ISBN: 978-960-435-688-1.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: 

Ο τόμος αυτός είναι καρπός έντεκα συναντήσεων και συζητήσεων του Σταύρου Ζουμπουλάκη με τον Στρατή Μπουρνάζο. Οι δυο συνομιλητές συμφώνησαν εξαρχής να συζητήσουν, χωρίς συμβατικότητες, για θέματα που τους απασχολούν.

Το βιβλίο ξεκινάει με τα καλοκαίρια των παιδικών χρόνων και την περίοδο των σπουδών του Ζουμπουλάκη στην Αθήνα και στο Παρίσι, με τα διαβάσματα και τους δασκάλους του. Οι δυο συζητητές μιλάνε κατόπιν για το σχολείο, όπου ο πρώτος δούλεψε χρόνια, την εμπειρία της τάξης και της διδασκαλίας, την αντίληψή του για την εκπαίδευση, για την εποχή που υπήρξε διευθυντής της Νέας Εστίας, καθώς και για τα δύο ιδρύματα των οποίων είναι σήμερα επικεφαλής: τον Άρτο Ζωής και την Εθνική Βιβλιοθήκη. Τέλος, για ζητήματα γενικότερα και μεγάλα, όπως η αρρώστια και ο πόνος, η πίστη και η θρησκεία, ο εβραϊσμός και ο αντισημιτισμός, η πολιτική και η Αριστερά, η λογοτεχνία. Αναφέρονται σε προσωπικότητες γοητευτικές, όπως ο Άγγελος Ελεφάντης, o Κορνήλιος Καστοριάδης και ο Ζήσιμος Λορεντζάτος.

Συζητώντας, ο Σταύρος Ζουμπουλάκης και ο Στρατής Μπουρνάζος βουτάνε στα βαθιά, αλλά και πλατσουρίζουν στον αφρό, στα καθημερινά. Πετάγονται, έτσι, κατά τη φράση του Βάρναλη (που χρησιμοποιεί και ο Παλαμάς για να εγκωμιάσει την ποίηση του πρώτου), «από την καβαλίνα του δρόμου στην κορφή της διπλανής ροδακινιάς».

***

Αποσπάσματα από το βιβλίο:  

1

[…] στην Ελλάδα, μη γελιόμαστε, απέξω μεταφέρουμε μοντέλα, σχήματα, διδακτικές μεθόδους. Κι αυτό είναι ενίοτε σοβαρό πρόβλημα, όταν πράγματα που στο εξωτερικό έχουν ήδη δείξει τις αδυναμίες, τα όρια και τα αδιέξοδα τους, εμείς τα φέρνουμε εδώ ως θέσφατα. […]

Σταύρος Ζουμπουλάκης, Έντεκα συναντήσεις: Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο, εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2020, σελ. 217-218.

***

2

[…]Ένας φιλελεύθερος Εβραίος δεν μπορεί  ποτέ να δεχτεί την ιδέα της περιουσιότητας, ότι υπάρχει ένας λαός «εκλεγμένος», και γι’ αυτό έγιναν και πολλές προσπάθειες να την ερμηνεύσουν αλλιώς. Ο Λεβινάς, ας πούμε, λέει  ότι περιουσιότητα σημαίνει ευθύνη: εμείς έχουμε μεγάλη ευθύνη, μεγαλύτερη απ’ όλους τους άλλους. Πρόκειται δηλαδή για μια εκλογή ευθύνης, όχι προνομίων.[…]

Σταύρος Ζουμπουλάκης, Έντεκα συναντήσεις: Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο, εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2020, σελ. 338-339.

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ, Ο ΕΡΑΣΤΗΣ

Σχολιάστε

Νίκου Εγγονόπουλου, Ποιήματα, εκδόσεις Ίκαρος, 5η έκδοση, Αθήνα 2004, ISBN: 960-7721-45-4.

 

Ο ΕΡΑΣΤΗΣ

Μιλοῦσε μιάν ἄλλη γλῶσσα, τήν ἱδιάζουσα διάλεκτο μιᾶς

λησμονημένης, τώρα πλέον, πόλεως, τῆς ὁποίας καί εἴτανε,

ἄλλωστε, ὁ μόνος νοσταλγός.

[Από την ποιητική συλλογή Εν ανθηρώ Έλληνι λόγω (1957)]

Νίκου Εγγονόπουλου, Ποιήματα, εκδόσεις Ίκαρος, 5η έκδοση, Αθήνα 2004, σελ. 302.

 

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: