Διονυσίου Σολωμοῦ, Στοχασμοὶ

Σχολιάστε

Διονυσίου Σολωμοῦ, Στοχασμοί, μετάφραση: Στυλιανός Αλεξίου, επιμέλεια: Massimo PeriΚώστας Ανδρουλιδάκης, εκδόσεις Στιγμή, Αθήνα 1999.

ΙΙΙ ΑΕ 479

Ἀνάγκη νὰ σκεφθεῖς βαθιὰ καὶ μὲ τρόπο συγκεκρι-

μένο καὶ σταθερὸ (μιὰ γιὰ πάντα) τὴ φύση τῆς ἰδέας,

πρὶν πραγματοποιήσεις τὸ ἔργο. Μέσα σ’ αὐτὸ θὰ

ἐνσαρκωθεῖ τὸ οὐσιωδέστερο καὶ ὑψηλότερο περιε-

χόμενο τῆς ἀληθινῆς ἀνθρώπινης φύσης: ἡ πατρίδα

καὶ ἡ θρησκεία.

Διονυσίου Σολωμοῦ, Στοχασμοί, μετάφραση: Στυλιανός Αλεξίου, επιμέλεια: Massimo PeriΚώστας Ανδρουλιδάκης, εκδόσεις Στιγμή,, Αθήνα 1999, σελ. 21.

Advertisements

Πιέρ Βιντάλ-Νακέ, Οι δολοφόνοι της μνήμης

Σχολιάστε

Πιέρ Βιντάλ – Νακέ,  Οι δολοφόνοι της μνήμης: Ένας χάρτινος Άιχμαν και άλλα δοκίμια για τον αναθεωρητισμό,  μετάφραση: Κορίνα Λάμψα, εκδόσεις Καπόν, Αθήνα 2018, ISBN: 978-618-5209-39-1.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Το βιβλίο «Οι δολοφόνοι της μνήμης» του μεγάλου ιστορικού Πιέρ Βιντάλ-Νακέ, αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη απάντηση στους αρνητές του Ολοκαυτώματος. Αποτελείται από πέντε δοκίμια, που βοηθούν τον αναγνώστη να καταλάβει πώς μια τέτοια εκτροπή, όπως η άρνηση της χιτλερικής γενοκτονίας, είδε το φως της μέρας και απέκτησε δημοσιότητα, παρά τα σαθρά «επιχειρήματα» των αρνητών.

Ο Βιντάλ-Νακέ δηλώνει από την αρχή πως δεν «κάνει διάλογο» με τον εχθρό: αποσυναρμολογεί τους μηχανισμούς των ψεμάτων του, πιστεύοντας πως αυτό μπορεί, μεθοδολογικά, να είναι χρήσιμο για τις επόμενες γενιές: οι αρνητές του Ολοκαυτώματος δεν έχουν σωπάσει, αρκετά μέσα ενημέρωσης εξακολουθούν να φιλοξενούν τις θέσεις τους και τα ναζιστικά κόμματα έχουν μια ανησυχητική παρουσία στην Ευρώπη. Ένα βιβλίο ιδιαίτερα επίκαιρο!

***

Αποσπάσματα από το βιβλίο:

1

[…]Τα γεγονότα δεν είναι πράγματα, ακόμα κι αν το πραγματικό διαθέτει μια ακατανίκητη αδιαφάνεια. […]

Πιέρ Βιντάλ – Νακέ,  Οι δολοφόνοι της μνήμης: Ένας χάρτινος Άιχμαν και άλλα δοκίμια για τον αναθεωρητισμό,  μετάφραση: Κορίνα Λάμψα, εκδόσεις Καπόν, Αθήνα 2018, σελ. 200.

2

[Περί ιστορίας]

[…] Το λιγότερο που μπορεί να κάνει ο ιστορικός είναι να παραθέτει τα γεγονότα με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια, να απαλλάσσει το έργο του από ότι είναι πλαστό ή μύθευμα κι αυτό είναι βέβαια δουλειά που δεν ολοκληρώνεται ποτέ. Τέλεια ιστορία δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει πλήρης και διεξοδική ιστορία. Όσο «θετικιστής» κι αν θέλει να είναι, όσο κι αν επιθυμεί «να αφήσει τα γεγονότα να μιλήσουν», όπως λένε οι αγαθές ψυχές, ο ιστορικός δεν ξεφεύγει από τη δική του ευθύνη, την ευθύνη των προσωπικών επιλογών του ή, καλύτερα, των αξιών του. […]

Πιέρ Βιντάλ – Νακέ,  Οι δολοφόνοι της μνήμης: Ένας χάρτινος Άιχμαν και άλλα δοκίμια για τον αναθεωρητισμό,  μετάφραση: Κορίνα Λάμψα, εκδόσεις Καπόν, Αθήνα 2018, σελ. 212 (απόσπασμα)

 

Κρίστοφερ Λας, [Η ατροφία της ικανότητας]

Σχολιάστε

Κρίστοφερ ΛαςΗ κουλτούρα του ναρκισσισμούμετάφραση: Βασίλης Τομανάς εκδόσεις Νησίδες, Θεσσαλονίκη 2008, ISBN: 978-960-8480-93-3.

[…] Η υποβάθμιση της μάθησης στην ιστορία, τη διακυβέρνηση και τη φιλοσοφία αντανακλά την αυξανόμενη περιθωριοποίηση τους ως μέρους του μηχανισμού κοινωνικού ελέγχου.

Έτσι, σαρωτικές κοινωνικές αλλαγές, που αντανακλώνται στην ακαδημαϊκή πρακτική, βρίσκονται κάτω από τη χειροτέρευση του σχολικού συστήματος και την συνακόλουθη εξάπλωση της ηλιθιότητας. Η μαζική εκπαίδευση, που ξεκίνησε ως φέρελπις απόπειρα να εκδημοκρατιστεί η ανώτερη κουλτούρα των προνομιούχων τάξεων, έχει καταλήξει να αποβλακώσει και τους προνομιούχους. Η σύγχρονη κοινωνία έχει επιτύχει πρωτοφανή ποσοστά τυπικής εγγραμματοσύνης, αλλά συγχρόνως έχει παραγάγει νέες μορφές αγραμματοσύνης. Οι άνθρωποι ολοένα περισσότερο είναι ανίκανοι να χρησιμοποιήσουν τη γλώσσα με ευχέρεια και ακρίβεια, να αναθυμηθούν τα βασικά γεγονότα της ιστορίας της χώρας τους, να κάνουν λογικούς συλλογισμούς, να καταλάβουν οτιδήποτε εκτός από τα πιο υποτυπωδώς γραμμένα κείμενα ή έστω να χωνέψουν σωστά τα συνταγματικά τους δικαιώματα. Η μετατροπή των λαϊκών παραδόσεων της αυτοδυναμίας σε εσωτεριστική γνώση που την διαχειρίζονται ειδικοί ενθαρρύνει την πεποίθηση ότι η συνηθισμένη ικανότητα σε οποιοδήποτε πεδίο, ακόμα και στην τέχνη της αυτοδιακυβέρνησης βρίσκεται πέρα από τις δυνατότητες του μη ειδικού. Οι γνώμονες διδασκαλίας υποβιβάζονται, τα θύματα της ανεπαρκούς διδασκαλίας φτάνουν να συμμερίζονται την κακή γνώμη των ειδικών για τις ικανότητες τους και οι διδάσκοντες παραπονούνται για φοιτητές ανεπίδεκτους μαθήσεως. […]

Κρίστοφερ ΛαςΗ κουλτούρα του ναρκισσισμούμετάφραση: Βασίλης Τομανάς εκδόσεις Νησίδες, Θεσσαλονίκη 2008, σελ. 129 (απόσπασμα)

Παρουσίαση της βιβλιοφιλικής σειράς «Ο Άτακτος Λαγός» την Τετάρτη 3/10/2018 στην Αθήνα

Σχολιάστε

Οι Εκδόσεις Άγρα και το Βιβλιοπωλείο Πλειάδες με αφορμή την ταυτόχρονη κυκλοφορία του 24ου και 25ου τεύχους της βιβλιοφιλικής σειράς «Ο ΑΤΑΚΤΟΣ ΛΑΓΟΣ»  σας προσκαλούν σε μια ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗΣ ΣΕΙΡΑΣ υπό το πρίσμα των δύο πιο πρόσφατων βιβλιδίων της, την Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2018, ώρα 8.00 μ.μ. στο Βιβλιοπωλείο Πλειάδες (Σπ. Μερκούρη 62, Παγκράτι).

Όπως κι άλλοτε με τα βιβλία της, η «Άγρα» συνδυάζει με την ταυτόχρονη κυκλοφορία των δύο βιβλιδίων άκρως αντίθετους και διαφορετικούς κόσμους:

«Ο Καλεσμένος του Δράκουλα» του Ιρλανδού Bram Stoker, το εισαγωγικό κείμενο που αποκλείστηκε από τον διάσημο Δράκουλά του, οδηγεί τους αναγνώστες στα ΕΓΚΑΤΑ και το ΣΚΟΤΟΣ σε μια Βαλπούργεια νύχτα.

«Οι Προσευχές γραμμένες στη Βαϊλίμα για οικογενειακή χρήση» του Σκωτσέζου Robert Louis Stevenson τους οδηγούν στα ΥΨΗ και το ΦΩΣ. Και τα δύο κείμενα είναι γραμμένα περίπου την ίδια εποχή, τη δεκαετία του 1890, σε εντελώς αντίθετα γεωγραφικά μήκη και πλάτη της Γης.


Ο «Άτακτος Λαγός» είναι άτακτος γιατί άτακτα είναι τα διαστήματα κυκλοφορίας του, γιατί άκρως άτακτες μεταξύ τους είναι οι επιλογές των κειμένων του και, τέλος, γιατί άτακτα είναι τα απροσδόκητα χρώματα των έγχρωμων πολυτελών χαρτιών που επιλέγονται για να τυπωθούν τα τεύχη του.

Για τα βιβλία και τη σειρά θα μιλήσουν:

Σταύρος Πετσόπουλος, εκδότης της «Άγρας» 
Λίζυ Τσιριμώκου , ομότιμη καθηγήτρια του τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ
Σπύρος Γιανναράς,  συγγραφέας, μεταφραστής
Ευαγγελία Κουλιζάκη,  συγγραφέας, μεταφράστρια

[πηγή]

Παρουσίαση του βιβλίου του Βαγγέλη Χατζηβασιλείου «Η κίνηση του εκκρεμούς: Άτομο και κοινωνία στη νεότερη ελληνική πεζογραφία 1974-2017» την Τρίτη 30/10/2018 στην Αθήνα

Σχολιάστε

Ο Πεντζίκης για τον Καχτίτση

Σχολιάστε

Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης, Αρχιτεκτονική της σκόρπιας ζωής, γ’ έκδοση, εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2008, ISBN 978-960-325-785-1.

[…] Όταν περπατάς μαζί του και τον ακούς, σου δημιουργεί μιαν ατμόσφαιρα μυστηρίου. Με μεγάλη μου χαρά διεπίστωσα κοινές ρίζες, ταυτότητα αντιλήψεων και περιστάσεων σε πάρα πολλά πράγματα μεταξύ μας. Διερωτώμαι αν θα μπορούσα με άλλον, εκτός από τον Ν. Κ., να προσέξω και να αισθανθώ το συναπάντημα που μας έτυχε πέρυσι στην Αθήνα, ένα βράδυ που τριγυρνούσαμε στους δρόμους. Η Αθήνα έχει πολύ ολίγο μυστήριο, και γι’ αυτό, μου εξηγούσε, προτιμά τις ελεύθερες ώρες του να πηγαίνει στην Κηφισιά. Άλλο κλίμα εκεί. Όχι βέβαια απλώς μόνο γιατί βρέχει πολύ περισσότερο παρά στο Άστυ. Στην Κηφισιά μου’ δειξε κάτι μισοερειπωμένες βίλες, εγκαταλειμμένα σπίτια, που θα μπορούσαν ν’ αποτελέσουν σκηνογραφία κατάλληλη για υποθέσεις σαν του Ντοστογιέφσκι ή του Τσέχοφ, όπου περιγράφεται η παρακμή μικροαστικών οικογενειών. Περισσότερο μαράζωμα παρά παρακμή. Μαράζωμα, αποτυχία, χρεοκοπία των ιδανικών της ανατροφής και αγωγής αντίκρυ στις εναντιότητες των υλικών συνθηκών της ζωής.[…]

Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης, Αρχιτεκτονική της σκόρπιας ζωής, γ’ έκδοση, εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2008, σελ. 117-118 (απόσπασμα)

Παρουσίαση του πρώτου τόμου της συγκεντρωτικής έκδοσης των Ποιημάτων του Τίτου Πατρίκιου την Τρίτη 28/11/2017 στην Αθήνα

1 σχόλιο

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: