ΧΡΟΝΟΣ

Σχολιάστε

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός/ lukasvasilikos.com

Ἡ διαρκὴς ἀνάμονη

ἑνὸς νοήματος

ἐκπορευόμενου ἀπὸ μιὰ διαδικασία

διαβατήρια ἀλλὰ ζείδωρη συνάμα

ζωοποιεῖ τὴν ὕπαρξη

καὶ ὑπερβαίνει τὸ χρόνο.

Γ.Μ.Β.

12/6/2018

[πηγή]

Advertisements

ΕΝΤΡΟΠΙΑ

Σχολιάστε

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός / lukasvasilikos.com

Ἡ ἀνάγκη γιὰ γράψιμο

εἶναι ἀδήριτη

κάποιες στιγμὲς

τὶς ὑλακὲς τῆς συνείδησης παροξύνει

ἄλλοτε πάλι τὴ μνήμη γητεύει

καὶ τὴ λήθη ἐξοστρακίζει

δυτικὰ τῆς ἐντροπίας.

Γ.Μ.Β.

5/6/2018

[πηγή]

Γιώργης Παυλόπουλος, Αισθηματικό

Σχολιάστε

Γιώργης ΠαυλόπουλοςΠοιήματα 1943-2008, εκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2017, ISBN: 978-618-5004-57-6.

ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ

 

Μιὰ Κυριακὴ ἀπόγιομα

ἕνας νεκρὸς φαντάρος

μπῆκε στὸν κινηματογράφο

πέντε μ’ ἑφτά.

 

Κάθισε μόνος σὲ μιὰν ἄκρη

στὸ πίσω μέρος τοῦ ἐξώστη

χωρὶς κανένας νὰ τὸν βλέπει

κι ἔκλαιγε στὰ σκοτεινά.

 

Τὸ ἔργο ἦταν αἰσθηματικὸ

κάποτε τό’ χε ξαναδεῖ

μαζὶ μ’ ἕνα κορίτσι

πᾶνε σαράντα χρόνια.

 

Μιὰ Κυριακὴ ἀπόγιομα

πέντε μ’ἑφτὰ

πρὶν φύγει γιὰ τὸ μέτωπο.

 

[Ἀπό τὴ συλλογή  Λίγος ἄμμος (1997)]

Γιώργης ΠαυλόπουλοςΠοιήματα 1943-2008, εκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2017, σελ. 191.

Παρουσίαση των ποιητικών Απάντων του Τίτου Πατρίκιου την Πέμπτη 19/4/2018 στην Αθήνα

1 σχόλιο

Eugenio Montale, Ὅποιος κρατᾶ τὰ νήματα

Σχολιάστε

Eugenio Montale,  Ημερολόγιο του ’72, μετάφραση: Νίκος Αλιφέρης, εκδόσεις Άγρα, δίγλωσση έκδοση, Αθήνα 1999, ISBN:  960-325-322-7.

 

ΟΠΟΙΟΣ ΚΡΑΤΑ ΤΑ ΝΗΜΑΤΑ

Ὅποιος κρατᾶ τὰ νήματα γνωρίζει περισσότερα

ἀπὸ μᾶς.

Ἐκεῖνος ποὺ δὲν τὰ κρατᾶ γνωρίζει περισσότερα

ἤ λιγότερα.

Ὁ ἕνας συναντᾶ τὸν ἄλλον· κι ἱδοὺ

ἐπέρχεται ὁ ὄλεθρος, ἡ συμφορὰ
καὶ τίποτα δὲν ὑπάρχει πιὰ λιγότερο

τίποτα περισσότερο.

Eugenio Montale,  Ημερολόγιο του ’72, μετάφραση: Νίκος Αλιφέρης, εκδόσεις Άγρα, δίγλωσση έκδοση, Αθήνα 1999, σελ. 57.

Παρουσίαση του πρώτου τόμου της συγκεντρωτικής έκδοσης των Ποιημάτων του Τίτου Πατρίκιου την Τρίτη 28/11/2017 στην Αθήνα

1 σχόλιο

ΝΙΚΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΠΕΝΤΖΙΚΗΣ, ΑΓΩΝ ΨΥΧΗΣ

Σχολιάστε

Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης, Ποιήματα (Παλαιοντολογικά), Αγροτικές Συνεταιριστικές Εκδόσεις, Θεσσαλονίκη 1988.

 

ΑΓΩΝ ΨΥΧΗΣ

Μόνος μέσα στοῦ ὀνόματός μου τὴ φυλακή,

παρ’ ὅλο  τὸν ἥλιο τὸν πλούσιο τῆς ἡμέρας

στεναχωριέμαι καὶ νιώθω τυφλός,

τὴ γλυκειὰ στερημένος ἐλπίδα τοῦ κόσμου.

 

Σύννεφο ἄϋλης ποιότητας ἄχρονης,

μπαίνει στὸ σπίτι τῶν θυρῶν κεκλεισμένων,

ἀλλάζοντας τὴ νύχτα σὲ παράδεισο,

φῶς, ἡ γλυκειὰ ἐλπίδα τοῦ κόσμου.

 

Ἐκεῖ ποὺ δὲν τὴν περιμένεις, ἀναπάντεχα,

ἀπὸ τὶς ἄκρες στὸ σῶμα τῶν δακτύλων εἰσορμᾶ,

ἀκμὴ ζωῆς καὶ θάνατος ταυτόχρονα,

ἀνάσα, ἡ γλυκειὰ ἐλπίδα τοῦ κόσμου.

 

Μές στὴν ἀπόγνωση τῆς κάθε μέρας ἐρωτῶ,

τὸ δέντρο ποὺ μὲ τὴν ἀπουσία της σαραβάλιασε,

πῶς διψασμένο νὰ χορτάσει μπορεῖ

ψωμί, τὴ γλυκειὰ ἐλπίδα τοῦ κόσμου;

(1952)

Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης, Ποιήματα (Παλαιοντολογικά), Αγροτικές Συνεταιριστικές Εκδόσεις, Θεσσαλονίκη 1988, σελ. 43.

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: