Ο Πεντζίκης για τον Καχτίτση

Σχολιάστε

Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης, Αρχιτεκτονική της σκόρπιας ζωής, γ’ έκδοση, εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2008, ISBN 978-960-325-785-1.

[…] Όταν περπατάς μαζί του και τον ακούς, σου δημιουργεί μιαν ατμόσφαιρα μυστηρίου. Με μεγάλη μου χαρά διεπίστωσα κοινές ρίζες, ταυτότητα αντιλήψεων και περιστάσεων σε πάρα πολλά πράγματα μεταξύ μας. Διερωτώμαι αν θα μπορούσα με άλλον, εκτός από τον Ν. Κ., να προσέξω και να αισθανθώ το συναπάντημα που μας έτυχε πέρυσι στην Αθήνα, ένα βράδυ που τριγυρνούσαμε στους δρόμους. Η Αθήνα έχει πολύ ολίγο μυστήριο, και γι’ αυτό, μου εξηγούσε, προτιμά τις ελεύθερες ώρες του να πηγαίνει στην Κηφισιά. Άλλο κλίμα εκεί. Όχι βέβαια απλώς μόνο γιατί βρέχει πολύ περισσότερο παρά στο Άστυ. Στην Κηφισιά μου’ δειξε κάτι μισοερειπωμένες βίλες, εγκαταλειμμένα σπίτια, που θα μπορούσαν ν’ αποτελέσουν σκηνογραφία κατάλληλη για υποθέσεις σαν του Ντοστογιέφσκι ή του Τσέχοφ, όπου περιγράφεται η παρακμή μικροαστικών οικογενειών. Περισσότερο μαράζωμα παρά παρακμή. Μαράζωμα, αποτυχία, χρεοκοπία των ιδανικών της ανατροφής και αγωγής αντίκρυ στις εναντιότητες των υλικών συνθηκών της ζωής.[…]

Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης, Αρχιτεκτονική της σκόρπιας ζωής, γ’ έκδοση, εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2008, σελ. 117-118 (απόσπασμα)

Advertisements

Απόκτημα!

Σχολιάστε

13718789_1145767785482662_7443757141297778127_n

Ετοιμαζόμουν να κάνω μια ανάρτηση με προτεινόμενα βιβλία για το καλοκαίρι αλλά με περίμενε μια μεγάλη έκπληξη: βρήκα πριν λίγες μέρες σε ένα βιβλιοπωλείο στο Ηράκλειο Κρήτης ένα και μοναδικό αντίτυπο του -προ πολλού- εξαντλημένου βιβλίου του Νίκου Καχτίτση Ο ήρωας της Γάνδης.

Οι «Καχτιτσικοί» -αλλά και όλοι οι βιβλιόφιλοι- κατανοείτε τη χαρά μου!

Μιλάμε για απόκτημα!

***

Δείτε επίσης: Ψάχνοντας ένα εξαντλημένο βιβλίο (στο αξιόλογο ιστολόγιο Don’t Ever Read Me)

Νίκος Καχτίτσης, Άδεια νοσοκομεία (απόσπασμα)

Σχολιάστε

Γιώργος Δανιήλ,  Ο λεπιδοπτερολόγος της αγωνίας Νίκος Καχτίτσης,  εκδόσεις Νεφέλη, Αθήνα 1981.

11072184_891249167601193_3901986896943577844_n

(…)
Τα μεσάνυχτα οι φτωχοί ποιητές/
με χειρόγραφα στις τσέπες/
των φθαρμένων μαύρων κοστουμιών τους/
στέκουν ακίνητοι σαν παγωμένοι/
στο πλακόστρωτο του λιμανιού/
προσμένοντας μ’ απελπισία τον Άνθρωπο/
που δεν έρχεται από πουθενά/
και που δεν πρόκειται να φτάσει/
αφού δεν υπάρχει. (…)

(Από τη συλλογή του Νίκου Καχτίτση Τρωτό σημείο,1949, μετάφραση: Γιώργος Δανιήλ. Παρατίθεται στο βιβλίο του Γιώργου Δανιήλ Ο λεπιδοπτερολόγος της αγωνίας Νίκος Καχτίτσης, εκδόσεις Νεφέλη,Αθήνα 1981, σελ. 201).

Αρέσει σε %d bloggers: