Παρουσίαση του βιβλίου «Η αλεπού της σκάλας» του Ηλία Λ. Παπαμόσχου στις 24/11/2016 στη Θεσσαλονίκη

Σχολιάστε

15036400_1648878055403878_8583147733396189411_n

Advertisements

Απόκτημα!

Σχολιάστε

13718789_1145767785482662_7443757141297778127_n

Ετοιμαζόμουν να κάνω μια ανάρτηση με προτεινόμενα βιβλία για το καλοκαίρι αλλά με περίμενε μια μεγάλη έκπληξη: βρήκα πριν λίγες μέρες σε ένα βιβλιοπωλείο στο Ηράκλειο Κρήτης ένα και μοναδικό αντίτυπο του -προ πολλού- εξαντλημένου βιβλίου του Νίκου Καχτίτση Ο ήρωας της Γάνδης.

Οι «Καχτιτσικοί» -αλλά και όλοι οι βιβλιόφιλοι- κατανοείτε τη χαρά μου!

Μιλάμε για απόκτημα!

***

Δείτε επίσης: Ψάχνοντας ένα εξαντλημένο βιβλίο (στο αξιόλογο ιστολόγιο Don’t Ever Read Me)

Νικόλας Σεβαστάκης, Άντρας που πέφτει

1 σχόλιο

Νικόλας Σεβαστάκης, Άντρας που πέφτει, εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2015, ISBN: 978-960-435-486-3.

 

 

Στη νέα του συλλογή διηγημάτων με τίτλο Άντρας που πέφτει ο Νικόλας Σεβαστάκης ξεδιπλώνει τις πολύπλευρες ανησυχίες του. Τα παιχνίδια της μνήμης, οι πικρές αλήθειες, το ανεκπλήρωτο ταξίδι του βίου, η απώλεια, η ματαίωση, η μοναξιά, η οδύνη, η ανεστιότητα, το υπαρξιακό αδιέξοδο  διαπλέκονται αρμονικά.

Παράλληλα μέσω των ηρώων του βρίσκει ενίοτε αφορμές για να καταγράψει και να σχολιάσει στιγμιότυπα από την περιρρέουσα κοινωνική πραγματικότητα στους χαλεπούς καιρούς της κρίσης και της γενικευμένης παραίτησης.

Μάστορας της γλώσσας, αθεράπευτα ευαίσθητος, λάτρης της αφήγησης χωρίς φιοριτούρες κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη.

Τα διηγήματα ακολουθούν τη μικρή φόρμα εκτός από το πιο εκτεταμένο «Τέλος εποχής». Παρά το γεγονός ότι η μικρή φόρμα είναι ιδιαίτατα απαιτητική ο Νικόλας Σεβαστάκης αναμετράται μ’ αυτήν με επιτυχία.

21/11/2015

Γ. Μ. Βαρδαβάς

Ν. Γ. Πεντζίκης, Ο πεθαμένος και η ανάσταση

4 Σχόλια

article_1238244416

Ν. Γ. Πεντζίκης, Ο πεθαμένος και η ανάσταση, εκδόσεις Άγρα, γ’ έκδοση, Αθήνα 1987, ISBN 960-325-323-5.

(…)Έχασα κάθε διάθεση. Δεν ξέρω, δεν μπορώ να εξακολουθήσω να γράφω. Η υπόσταση μου είναι όλο διακυμάνσεις. Το σχήμα της χάνεται μέσα στα δοχεία που γεμίζω. Η προσοχή στέκεται και κοιτά τα έξω αντικείμενα που με περιβάλλουν. Παρατηρώ το τραπέζι που σκυμμένος εργάζομαι. Από πάνω είναι στρωμένο με μαύρο μουσαμά. Θυμούμαι την πολυετή ιστορία του από την εποχή που αγοράστηκε. Δεν έχω όρεξη για ιστορίες. Το ξύλο από το μολύβι που κρατώ μυρίζει έμορφα, είναι μαλακό και γράφει λιπαρά, μαύρα. Το τετράδιο μπροστά μου χοντρό και με καλό χαρτί. (…)

Ν. Γ. Πεντζίκης, Ο πεθαμένος και η ανάσταση, εκδόσεις Άγρα, γ’ έκδοση, Αθήνα 1987, σελ. 9-10 (απόσπασμα)

Ἠ. Χ. Παπαδημητρακόπουλος, Ὑποκείμενα

2 Σχόλια

Ἠ. Χ. Παπαδημητρακόπουλος, Ὑποκείμενα, ἐκδ. Γαβριηλίδης, Ἀθήνα 2014, ISBN: 978-960-576-271-1.

20150127155521

Ἀντὶ προλόγου

Στὸ βιβλίο Παρακείμενα («Κέδρος», 1983) περιλαμβάνονται κριτικά, δοκιμιακὰ καὶ ἄλλα, ποικίλα κείμενα, δημοσιευμένα σὲ ἐφημερίδες καὶ  περιοδικά κατὰ τὰ ἔτη 1962-1983.

Στὰ Ἀποκείμενα («Νεφέλη», 2000) ἡ δημοσίευση ἀναλόγων κειμένων καλύπτει τὴν περίοδο 1984-2000.

Τὰ κείμενα, τέλος, στὰ ἀνά χείρας Ὑποκείμενα δημοσιεύθηκαν ἀπὸ τὸ 2000 μέχρι καὶ τὸ 2013 – καί, ἑπομένως, ἡ συνολικὴ συγκομιδὴ καὶ τῶν τριῶν βιβλίων περιλαμβάνει ἔργα 51 ἐτῶν.

Ἠ. Χ. Π.

***

Μικρὸ ἁπόσπασμα ἀπὸ τὸ δοκίμιο τοῦ Ἠ. Χ. Παπαδημητρακόπουλου «Μὲ διαλύει μιὰ κουβέντα ἑνὸς ἀγνώστου» (πρώτη δημοσίευση στὀ περιοδικὸ Διαβάζω, τεῦχος 451, Μάιος 2004), ποὺ δημοσιεύεται στὶς σελ. 311-313 τοῦ βιβλίου:

Σὲ εὐτυχισμένες στιγμὲς διηγούμαστε ἱστορίες -στὶς δύσκολες ὧρες γράφουμε διηγήματα…Ἱστορίες ἄλλων δὲν μποροῦν νὰ γίνουν δικά μου διηγήματα, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνει ὅτι τὸ διήγημα καταγράφει δικές μου ἱστορίες: συνήθως ναί, ἐνίοτε ὄχι. (…)

Ἠ. Χ. Παπαδημητρακόπουλος, Ὑποκείμενα, ἐκδ. Γαβριηλίδης, Ἀθήνα 2014, σελ. 311 (ἀπόσπασμα).

Νίκος Καχτίτσης, Άδεια νοσοκομεία (απόσπασμα)

Σχολιάστε

Γιώργος Δανιήλ,  Ο λεπιδοπτερολόγος της αγωνίας Νίκος Καχτίτσης,  εκδόσεις Νεφέλη, Αθήνα 1981.

11072184_891249167601193_3901986896943577844_n

(…)
Τα μεσάνυχτα οι φτωχοί ποιητές/
με χειρόγραφα στις τσέπες/
των φθαρμένων μαύρων κοστουμιών τους/
στέκουν ακίνητοι σαν παγωμένοι/
στο πλακόστρωτο του λιμανιού/
προσμένοντας μ’ απελπισία τον Άνθρωπο/
που δεν έρχεται από πουθενά/
και που δεν πρόκειται να φτάσει/
αφού δεν υπάρχει. (…)

(Από τη συλλογή του Νίκου Καχτίτση Τρωτό σημείο,1949, μετάφραση: Γιώργος Δανιήλ. Παρατίθεται στο βιβλίο του Γιώργου Δανιήλ Ο λεπιδοπτερολόγος της αγωνίας Νίκος Καχτίτσης, εκδόσεις Νεφέλη,Αθήνα 1981, σελ. 201).

1 Φεβρουαρίου 1974: Ο Ν. Γ. Πεντζίκης δίνει την τελική μορφή στο «Αρχείον»

Σχολιάστε

10953434_840838799308897_6226102064222364158_n

Ν. Γ. Πεντζίκης,  Αρχείον: Βιβλίον Έρωτος ήτοι της Αγάπης που χαρίζει ως Φως οικουμενικό ο Κύριος, εκδόσεις Α.Σ.Ε., Θεσσαλονίκη 1990, ISBN: 960-212-099-1.

Δεν συνηθίζουμε τις «επετειακές» αναρτήσεις. Σήμερα θα κάνουμε μια εξαίρεση. Ξαναδιαβάζοντας αυτό το διάστημα το -προ πολλού εξαντλημένο-  Αρχείον του Ν. Γ. Πεντζίκη (ένα και μοναδικό αντίτυπο του οποίου ανακαλύψαμε τυχαία τον Ιούνιο του 2013 σε βιβλιοπωλείο στο Ρέθυμνο της Κρήτης)  είδαμε στο Επίμετρο του βιβλίου ότι ο συγγραφέας έφτασε στην τελική του μορφή στις 1 Φεβρουαρίου 1974. Παραθέτουμε στη συνέχεια το Επίμετρο:

Επίμετρο

Το κείμενο αυτό αποτελεί την έβδομη μέσα σε τριάντα χρόνια και 8 μήνες διασκευή του κειμένου, που με τον τίτλο «Προγράμματα και εισιτήρια» και τον βυζαντινότροπο υπότιτλο «Μονωδία» άρχισα να γράφω τον Μάϊο του 1943. Τις περισσότερες φορές κρατούσα τον αρχικό τίτλο, στις επιχειρούμενες κατά περιόδους αναμοχλεύσεις της πρώτης γραφής. Μεταγενέστεροι τίτλοι υπήρξαν, εκτός του αναγινωσκομένου στην αρχή του παρόντος βιβλίου οι ακόλουθοι: «Ύπνος και ξύπνιος», «Παραμυθία», «Εφηβική κατάληξη» και «Σαλαφθά», λέξη που σημαίνει την Ειρήνη. Υπογράφω εν τέλει, σημειώνοντας ως ημερομηνία την 1η του μηνός Φεβρουαρίου του 1974, παραμονή της Αγίας Υπαπαντής του Κυρίου, ο συντάξας το όλον πόνημα,

Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης

Ν. Γ. Πεντζίκης,  Αρχείον: Βιβλίον Έρωτος ήτοι της Αγάπης που χαρίζει ως Φως οικουμενικό ο Κύριος, εκδόσεις Α.Σ.Ε., Θεσσαλονίκη 1990, σελ. 401.

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: