Ανωνύμου, Η πτώση

Σχολιάστε

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός  / http://lukasvasilikos.com/

Η πτώση

Αλαφιασμένες ενοχές παλεύουνε με μήνη
ερείπια το είναι μου, καίγεται σαν καμίνι
Μες τα κανάλια του μυαλού, χαμένη Βενετία
αναζητούν τις αφορμές και βρίσκουν την αιτία

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης, [Παροντισμός και αναπλαισιωμένη μνήμη]

Σχολιάστε

 φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός

Στον παροντισμό η μνήμη αποσυνδέεται από το ιστορικό της πλαίσιο και ξεχειλίζει, εδώ κι εκεί, αναπλαισιωμένη εργαλειακά μέσα στο παρόν. Έτσι η ιστορική μνήμη στον παροντισμό υφίσταται ένα διαρκές βραχυκύκλωμα.

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης, Μνήμες και απουσία Μνήμης

Σχολιάστε

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός 

Η εποχή μας ξεχειλίζει μνήμες: ιστορικές μνήμες, ταινίες, πόλεμοι μνήμης, μνήμες τραυμάτων.

Μήπως όμως αυτή η πληθώρα από μνήμες συγκαλύπτουν την απουσία Μνήμης, την κοινωνική αμνησία; Στην εγκλωβισμένη στον καθρέφτη του παρόντος ναρκισσιστική εποχή μας οι μνήμες –ως υπομνήματα– δεν υποκαθιστούν την Μνήμη;

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης, Το μυστικό

Σχολιάστε

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός

Έφαγε τη ζωή του ψάχνοντας το μυστικό της ζωής και όταν το ανακάλυψε κατάλαβε πως ήταν τόσο τρομερό που θα έπρεπε να παραμείνει μυστικό: Άν το μάθαιναν όλοι, δε θα το άντεχε κάνεις τους.

 

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης, [Απελπισία και απόγνωση]

Σχολιάστε

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός / lukasvasilikos.com (από το project «atopos»)

Η απόγνωση δεν είναι το ίδιο με την απελπισία. Ο απελπισμένος τολμά ένα τελευταίο διάβημα· η ίδια η εξέγερση είναι πολλές φορές μια πράξη που ωθείται από την απελπισία. Άλλο είναι η απόγνωση. Στην απόγνωση είμαστε καθηλωμένοι στον εαυτό μας. Η απόγνωση συνοδεύεται από αισθήματα ανημποριάς και πλήρους παραίτησης.

Ας μην αφεθούμε ως κοινωνία στην απόγνωση.

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης, [Περί δημοσίου χώρου]

Σχολιάστε

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός / lukasvasilikos.com (από το project Brightest Spot )                        

 

 

Ο δημόσιος χώρος -έλεγε κάπου η Hannah Arendt– είναι ένα στρογγυλό τραπέζι που μας ενώνει αλλά και μας χωρίζει από -και με- τους άλλους.

Όμως στην εποχή μας αυτό το τραπέζι απο-υλοποιείται· γίνεται όλο και πιο λεπτό, σαν τσιγαρόχαρτο· γίνεται εικονικό τραπέζι.

Αυτό σημαίνει ότι ερχόμαστε ταυτόχρονα πάρα πολύ κοντά αλλά και πάρα πολύ μακριά· γινόμαστε ένα μάγμα, σαν μέσα στο όνειρο ή στον εφιάλτη.

Ο δημόσιος χώρος γίνεται ιδιωτικός αλλά και το ιδιωτικό δημοσιοποιείται, όπως σ’ εκείνα τα όνειρα, όπου βλέπουμε τους τοίχους να εξαφανίζονται και μένουμε μόνοι μέσα στη γύμνια μας σε κοινή θέα.

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης, [Περί χρόνου και ιστορίας]

Σχολιάστε

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός / lukasvasilikos.com                                                 [από το project «Colors of memory»]

Υπάρχει κάτι στην παρούσα στιγμή της Ιστορίας που πυκνώνει τον χρόνο, ένα κομβικό σημείο: Σαν να μη μπορούμε να πάμε ούτε μπροστά ούτε πίσω.

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης, [Περί εθνολαϊκισμού]

Σχολιάστε

        φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός / lukasvasilikos.com                                       [από το project «Colors of memory»]

 

Ο εθνολαϊκισμός λειτουργεί όπως οι φοβίες: δεν εξαφανίζονται, απλά, μετατοπίζονται.

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης, Παροντισμός και κοινωνική ανορεξία

Σχολιάστε

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός / lukasvasilikos.com

Ο σύγχρονος παροντισμός έχει ως σύμπτωμα την νευρική ανορεξία: καταβροχθίζουμε το κενό Παρόν.

 

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης

[πηγή]

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης, Το καλό και η καλοσύνη

Σχολιάστε

1453559

Δυο λέξεις: το καλό και η καλοσύνη.

Προτιμώ τη δεύτερη.

H πρώτη λέξη έχει κάτι το απόλυτο , το σίγουρο,  το αλαζονικό (Γνωρίζω ποιο είναι το Καλό και το Κακό).

Η δεύτερη επιτρέπει το λάθος και τη συμπόνια.

Αντί να κάνουμε το ΚΑΛΟ (κάτι που μπορεί να μας οδηγήσει κατευθείαν στο ΚΑΚΟ ) ας προσπαθήσουμε για την Καλοσύνη.

Δεν μας λείπουν σταυροφόροι του καλού. Μας λείπουν οι καλοί άνθρωποι, μας λείπει η καλοσύνη.

[πηγή]

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης, [Ένα πλεόνασμα πληροφόρησης δεν φωτίζει τον κόσμο]

Σχολιάστε

street-bw021 (1)

                         φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός [ http://lukasvasilikos.com/ ]

Στην εποχή μας η συσκότιση και στρέβλωση της αλήθειας δεν προκύπτει μέσω της απόκρυψης πληροφοριών αλλά αντίθετα μέσα από την πληθώρα και την ταχύτατη διάδοση τους.
Ένα πλεόνασμα πληροφόρησης δεν φωτίζει τον κόσμο: είναι σαν να σκεπάζουμε το μυαλό μας με τόνους λάσπης. 

Η υπερπληροφόρρηση κάνει τον κόσμο μας πιο Διάφανο αλλά και πιο εύθραυστο, αδιανόητα εύθραυστο: σαν να κάνουμε πατινάζ σε πολύ λεπτό πάγο βλέποντας τις ρωγμές να ανοίγουν κάτω από τα πόδια μας.

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης

[πηγή]

nerzack, Η ζωγραφιά

Σχολιάστε

fragments-0016

Φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός / http://lukasvasilikos.com/

Όταν με διώχνεις με ζητάς
κι όταν με θες με διώχνεις
κι όσο κοντά σου με τραβάς
τόσο μακριά με σπρώχνεις.

Στη μνήμη μου μια ζωγραφιά
αχνή, ξεθωριασμένη
μια ασχημάτιστη μορφή
να κλείσει περιμένει.

Σκύψε λιγάκι πάνω μου
και διώξε τη θολούρα
το πρόσωπό σου να γευτώ
να σβήσω τη μουτζούρα.

πηγή: ΦΕΡΕΛΠΙΣ ΝΕΟΣ

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης, Ο εφιάλτης

Σχολιάστε

uncanny0026

                     φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός [ http://lukasvasilikos.com/ ]

 

Ονειρεύτηκα ότι έβλεπα έναν εφιάλτη. Ξύπνησα μέσα στο όνειρο ξανά και ξανά. Αυτός ήταν ο εφιάλτης: η επανάληψη.

 

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης

[πηγή]

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης, Παροντισμός και αθέλητες μνήμες

Σχολιάστε

uncanny0049

φωτογραφία: Λουκάς Βασιλικός [ http://lukasvasilikos.com/ ]

Αν η δράση στο παρόν είναι αυτή που μας αναγκάζει να επιλέξουμε από την δεξαμενή της μνήμης, η απουσία δράσης, η ακινησία, η Ανημποριά, στην όποια μας καθηλώνει το Τωρινό Παρόν, είναι αυτή που κάνει να αναδύονται σκόρπιες, ασυνάρτητες, αθέλητες Μνήμες: να ζούμε σε ένα Όνειρο, να επιστρέφουν Όλα τα Απωθημένα.

Πέτρος Π. Θεοδωρίδης

[πηγή]

nerzack, Μονάχα

2 Σχόλια

Ποιο να’ναι κείνο το παιδί
που σε κοιτά κι ελπίζει
κι η προσμονή ατέλειωτη
τα σωθικά του σκίζει

Η όψη σου στα μάτια του
σιμώνει μα δε σμίγει
καθώς το δάκρυ της ψυχής
καυτό τη σκέψη πνίγει

Μη δώσεις την αγάπη σου
μη χάσεις την καρδιά σου
ένα σου γέλιο του αρκεί
κι ένα μονάχα «γειά σου»

Πηγή: ΦΕΡΕΛΠΙΣ ΝΕΟΣ

nerzack, Το χωράφι

2 Σχόλια

Είχα μια χέρσα γη
που έγινε χωράφι
γιατί έτσι το γράφει
μέσα η Διαταγή.

Και με σπαρτά ειδικά
πρέπει σπαρμένη να’ναι
να φαν γιατί πεινάνε
πολύ τ’αφεντικά.

Πέφτει βαριά βροχή
βροχή από χρυσάφι
μα μόνο στο χωράφι
αυτό δε σταματά.

Δύναμη τούτη η γη
πες μου γιατί δεν έχει
πες μου γιατί δε βρέχει
στη γη με τα σπαρτά.

πηγή: ΦΕΡΕΛΠΙΣ ΝΕΟΣ

nerzack, Η κρύπτη

1 σχόλιο

Είναι βαθιά και σκοτεινή στη θάλασσα η κρύπτη
την τελευταία ελπίδα μου που’ κρυψα απελπισμένος
απ’ τα τεράστια μέσα της που κατοικούνε κήτη
κι απ’ τα τεράστια έξω της στυγνά κυνηγημένος

Κι αυτοί που δε μ’ αφήσανε να ζήσω τ’ όνειρό μου
κι έχουνε με το αίμα μου τα αίσχη τους καλύψει
δε θα μπορέσουνε ποτέ να βρουν το μυστικό μου
βαθιά μέσα στη θάλασσα καλά που το’ χω κρύψει

πηγή:  ΦΕΡΕΛΠΙΣ ΝΕΟΣ

nerzack,Η θηλιά

2 Σχόλια

Καθώς έρπεις στου χρόνου τα όρια
δε σου μένει στιγμή να ρεμβάσεις
δε σου μένει στιγμή ν’αναλογιστείς
έχεις μάθει να ζεις με συμβάσεις

Τη θηλιά που σου πνίγει τα όνειρα
την τραβάς μα δε λέει να σπάσει
την τραβάς κι ύστερα τα παρατάς
πως να σκέφτεσαι έχεις ξεχάσει

Πηγή:  Φέρελπις Νέος

nerzack, Θέλω να ρθεις ένα πρωί

3 Σχόλια

Θέλω να ρθεις ένα πρωί
ένα πρωί που βρέχει
να δεις, είναι το δάκρυ μου
πιο δυνατό ή η βροχή

Να δεις από τα μάτια μου
το χείμαρρο που τρέχει
δεν έχει μόνη για να ζει
άλλη η καρδιά αντοχή

Απ’ τη βρωμιά μέσα που ζεις
της εποχής αυτής
μες την καρδιά μου ένα πρωί
έλα για να κρυφτείς

Έλα ένα γκρίζο πρωινό
μαζί μου ν’ αφεθείς
πριν απ’ τον οχετό που ζεις
μέσα απορροφηθείς

πηγή: ΦΕΡΕΛΠΙΣ ΝΕΟΣ

 

nerzack, Μικρό καράβι

Σχολιάστε

Μες την καρδιά του ερημιά
μες το μυαλό του χάος
μες την ψυχή του τίποτα
πως παραμένει πράος

Πως παραμένει ήρεμος
στην τρικυμία ετούτη
πόσο ν’αντέξει η ψυχή
Θεέ μου πάρε του τη

Μικρό καράβι η ζωή
βουλιάζει στην οδύνη
τι θες και κάνεις όνειρα
η μοίρα αφού τα σβήνει

 

πηγή: ΦΕΡΕΛΠΙΣ ΝΕΟΣ

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: