Ποιο να’ναι κείνο το παιδί
που σε κοιτά κι ελπίζει
κι η προσμονή ατέλειωτη
τα σωθικά του σκίζει

Η όψη σου στα μάτια του
σιμώνει μα δε σμίγει
καθώς το δάκρυ της ψυχής
καυτό τη σκέψη πνίγει

Μη δώσεις την αγάπη σου
μη χάσεις την καρδιά σου
ένα σου γέλιο του αρκεί
κι ένα μονάχα «γειά σου»

Πηγή: ΦΕΡΕΛΠΙΣ ΝΕΟΣ

Advertisements